كاهش وزن سازه و چيدماني بهينه المانهاي اصلي شناورهاي اثر سطحي با استفاده از منطق ژنتيك  Fulltext 

[ كامبيز عالم پور ] - عضو هيات پژوهشي موسسه آموزشي و تحقيقاتي
[ علي دهقانيان ] - پژوهشيار و عضو دفتر طراحي هاوركرافت
[ محمدحسن كديور ] - استاد دانشكده مهندسي دانشگاه شيراز

خلاصه مقاله:

هاوركرافت در زمره طرح هاي پيشرفته درياي كلاس ائرواستاتيك مي باشند. در اين شناورها با استفاده از فن و هدايت هوا به كف سازه و ايجاد اختلاف فشار معكوس، جداسازي كامل بدنه و يا بخشي از آن صورت مي پذيرد. كاهش وزن سازه در اين شناورها از اهميت بسزايي برخوردار بوده و با توليد سازه هاي بهينه كم وزن از توان مصرفي در زمان هاورينگ (Hovering ) كاسته مي شوود. در اين مقاله با استفاده از روش بهينه سازي منطق ژنتيك به ارزيابي الگوهاي بهينه وزني شناورهاي هوادريا پرداخته شده است و نتايج مربوط به كاهش وزن المانهاي سازه اي با حفظ استحكام بدنه اصلي (Main hull) و چيدمان المانهاي طولي (Longeron) در ساختار فريم بندي مورد تحليل قرار گرفته است. از نتايج بدست آمده مي توان در خصوص بهينه سازي المانهاي سازه اي شناورهاي هوا – دريا نظير هاوركرافت (Hovercraft) و هيدروفويل (Hydrofoil) استفاده نمود.

الگوريتم ژنتيك ، هاور كرافت ، سازه ، بهينه سازي