تجديد حيات خط 230 (KV) قائم شهر - كلان با بكارگيري روش دياگنوستيك  Fulltext 

[ سيدزمان حسيني ] - شركت برق منطقه اي مازندران - دانشگاه علوم و فنون مازندران ايران
[ ابوالقاسم اثني عشري ] - شركت برق منطقه اي مازندران - دانشگاه علوم و فنون مازندران ايران
[ نيك بخش جواديان ] - شركت برق منطقه اي مازندران - دانشگاه علوم و فنون مازندران ايران

خلاصه مقاله:

اساس منحني عمر، بدون شك عمرتاسيسات برق كه با هزينه هاي بسيار بالا و صرف زمان نسبتاً طولاني بمنظور تأمين زير بنائي ترين انرژي احداث مي گردند نيز همانند ساير موجودات يا سيستمهاي ديگر زماني بپايان مي رسد . بنابر فرضيه هاي سنتي مهندسي، طول عمر اقتصادي تأسيسات برقي حدوداً بين 30 تا 35 سال در نظر گرفته مي شود . در گذشته چنين متصور بود كه لازم است همگام با سپري شدن عمر اقتصادي تأسيسات نصب شده تجهيزات مدرن و جديد جايگزين أن گردند زيرا ديگر توجيه فني و اقتصادي نخواهند داشت ولي توجهي به مشكلات اجرائي ، اقتصادي و صدمات محيط زيست مبذول نميگرديد .
بنابراين هزينه هاي بسيار زياد و محدوديت هاي ايجاد تأسيسات جديد و توجه منطقه اي و جهاني به حفظ محيط زيست اين مسئله را به ذهن متبادر مي نمايد كه چگونه بايد با تأسيسات برقي كه در مراحل پاياني عمر طولاني واقع شده اند رفتار نمود .
لذا به منظور به تعويق انداختن جايگزيني تأسيسات فرسوده مي توان با بكارگيري روش DIAGNOSTIC طي مراحلي با بررسي سوابق طراحي و بهره برداري ، انجام بازديد و مشاهدات دقيق، اندازه گيري ، آزمايشات و تحقيقات وسيع فني و اقتصادي به تجديد حيات يا افزايش طول عمر فراتر از عمر طراحي شده رسيد .

تجديد حيات ، دياگنوستيك ، بهره وري ، فرسودگي و خط انتقال