بررسي تغييرات زماني و مكاني خشكسالي ها در استان اصفهان  Fulltext 

[ حسنعلي غيور ] - گروه جغرافيا، دانشگاه اصفهان
[ سيدابوالفضل مسعوديان ] - گروه جغرافيا، دانشگاه اصفهان

خلاصه مقاله:

خشكسالي از ديدگاه اقليم شناسي به سالهايي اطلاق مي گردد كه مقدار بارش سالانه كمتر از ميانگين باشد. Parker and corbitt (1993). ظهور پديده خشكسالي چه براي مناطق خشك و چه براي مناطق مرطوب امريست اجتناب ناپذير . قسمت اعظم استان اصفهان از نظر اقليمي با توجه به تقسيم بندي كوپن، جزو مناطق خشك و سرد جهان محسوب ميشوند (شفقتي 1353) و متوسط بارش سالانه آن به حدود 170 ميليمتر مي رسد. در اين گونه مناطق تغييرات زماني و مكاني بارندگي داراي پيچيدگي بيشتري است و از يكنواختي كمتري برخوردار مي باشد. استان اصفهان از اين نظر نسبتا متنوع است. بخش شمالي، شرقي و مياني آن داراي اقليمي خشك و كويري است و بخش جنوب غربي و غربي آن داراي اقليمي تقريبا مرطوب مي باشد. بررسيهاي متعددي چه در سطح منطقه اي (مسعوديان، 1377) و چه در سطح ايستگاهي (غيور، 1374) روي تغييرات بارش اين منطقه انجام گرفته است ولي در اين مقاله سعي شده است كه تغييرات زماين – مكانيي خشكساليهاي استان با مدل هاي مناسب رياضي توصيف گردد.