نقش اقليم بر بيابان زائي (مطالعه موردي در منطقه شمال شرق اصفهان)  Fulltext 

[ رسول اجل لوئيان ] - گروه زمين شناسي- دانشگاه اصفهان
[ حميدرضا پاكزاد ] - گروه زمين شناسي- دانشگاه اصفهان

خلاصه مقاله:

ماسه هاي بادي در شرق و جنوب اصفهان درناحيه مركزي ايران گسترش دارند. از عوامل مهم اقليمي موثر بر روند بيابان زائي در اين منقطه فرسايش از باد مي باشد كه موجب جابجايي ماسه هاي بادي (ارگ) مي گردد. تپه هاي ماسه اي وسعتي در حدود 130Km2 كيلومتر مربع را در بر مي گيرد و هر ساله مقدار قابل توجهي از اراضي و مناطق مشكوني را تهديد مي كند.
اين مناطق به طور قابل توجهي تحت تاثير حركت ماسه هاي بادي واقع گرديده اند كه تاثيرات منفي بر زمينهاي كشاورزي داند.
تپه هاي ماسه اي در شرايط مناسب در اين منطقه نهشته شده اند و نهايتا منبع ماسه هاي بادي مي شوند. ماسه هاي بادي در منطقه اكثرا به شكل برخان مي باشند و حركت آنها معمولا از جهت مختلف ميباشد. كه اين موضوع ارتباط مستقيم با فصول مختلف سال دارد زيرا در هر فصل باد داراي سرعت و جهت مختلف است و عمدتا به همين دليل ماسه ها مسافت زيادي را در منطقه جابجا مي شوند.
درمقاله حاضر، بر اساس مطالعات صحرائي، نقش باد و آب (به عنوان فاكتورهاي اقليمي) در حركت ماسه ها و منشاء ماسه ها مورد مطالعه قرار گرفته است و چگونگي روند بيابان زائي شرح داده شده است.