نگرشي بر كاهش اقليمي ازن كلي و اثرات آن بر موجودات آبزي  Fulltext 

[ علي اكبر سبزي پرور ] - استاديار دانشگاه بوعلي سينا، همدان
[ مسعود ايزدي ] - كارشناس مركز تحقيقات هواشناسي كاربردي، همدان
[ محمدرضا قائدي ] - كارشناس مركز تحقيقات هواشناسي كاربردي، همدان

خلاصه مقاله:

امروزه شكي نيست كه نازك شدن لايه ازن موجب افزايش شدت اشعه ماوراء بنفش (UV-B) در سطح كره زمين مي شود. افزايش شدت تابش UV-B كه عمدتا ناشي از كاهش ازن كلي جو است علاوه بر اثرات بيولوژيكي روي انسانها و موجودات خاكزي، مي تواند خسارت جبران ناپذيري بر موجودات آبزي نظير پلانكتونها واردكند. پلانكتونها بعنوان يكي از مهمترين ارگانيسمهاي دريايي، علاوه بر جذب حدود 50% از CO2 موجود در جو، نقش بسيار عمده اي در زنجيره غذايي موجودات دريايي بازي مي كند. با توجه به اينكه حدود 30% از پروتئين مورد نياز بشر از منابع دريايي تامين ميگردد، هرگونه كاهش در جمعيت اين موجودات، علاوه بر اثر گلخانه اي ممكن است موجبات افت مقدار پروتئين هاي دريايي را به ويژه در عرضهاي متوسط و بالاتر از جمله كشورما فراهم نمايد.
در اين مقاله با استفاده از آخرين پژوهشهاي انجام شده، اثرات سوء ناشي از تخريب لايه ازن روي موجودات لايه ازن روي موجودات دريايي به طور كمي و كيفي مورد بررسي قرار گرفته و در خاتمه راهكارهايي جهت مطالعه اين مقوله در كشور پيشنهاد ميگردد.

تغيير ازن كلي ، اشعه UVB ، اثرات بيولوژيكي ، فيتوپلانكتونها ، موجودات آبزي