تاثير توسعه شهرنشيني بر روي فرآيند بارش در تهران  Fulltext 

[ سيدعليرضا صادقي حسيني ] - موسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران
[ جواد راحلي سليمي ] -

خلاصه مقاله:

در چند دهه اخير افزايش آلودگي هاي ذره اي بر روي شهرهاي بزرگ از جمله تهران مشكلاتي براي مردم به وجود آورده است كه در اين پژوهش با ديدي متفاوت، ارتباط فرايندي بارش با آلودگي در شهرهاي بزرگ به صورت علمي بررسي شده است. اين بررسي ها از ديدگاه پژوهشگران هواشناسي و محيط زيست از اهميت ويژه اي برخوردار است. تغييرات اقليم در تهران بزرگ و حومه (كرج – ورامين) در مدت 50 سال اخير از دو جنبه بررسي شده است كه اين تغييرات متاثر از دو عامل، موقعيت جغرافيايي و صنعتي شدن و توسعه شهرنشيني مي باشد.
متوسط سالانه دماي بيشينه و كمينه تهران از كرج بالاتر و دماي كمينه تهران از ورامين بيشتر و دماي بيشينه تهران از ورامين كمتر است.
سال 1975 و حدود آن به عنوان بازه صنعتي شدن تهران در نظر گرفته شده است. ديد افقي قبل از اين بازه با روند صنعتي شدن به تدريج كاهش يافته و پس از اين بازه نيز با روند جزيي كاهشي همراه بوده است. تعداد رويدادهاي غبار دود مه قبل از صنعتي شدن تهران ناچيز بوده ولي پس از بازه صنعتي شدن به شدت افزايش داشته است. همچنين ميانگين بارش سالانه تهران نسبتا از كرج بالاتر و از ورامين خيلي بالاتر است و رود بارش كلي سالانه در تهران و ورامين افزايشي بوده ولي در كرج كاهشي است. تعداد رويداد بارش هاي محلي (بر اساس افزايش ناگهاني رطوبت نسبي محلي) در روي تهران بزرگ كاهش يافته است كه دليلي بر افزايش شديد آلودگي در مركز شهر و احتمالا رويداد فايند فراباروري مي باشد.

آلودگي هاي ذره اي ، فرآيند بارش ، توسعه شهرنشيني ، غبار دودمه ، فرابارورسازي ابر