تعيين الگوي توزيع زماني بارندگي به روش احتمالات تجربي در استان خراسان  Fulltext 

[ فاطمه مالكي فرد ] - كارشناس سازمان هواشناسي كشور

خلاصه مقاله:

گرچه پيشرفت تكنولوژي تسهيلات عمده اي در زندگي بشر فراهم كرده است، ليكن متقابلا تغييراتي در اقليم از جمله تغيير رژيم بارندگي حاكم بر مناطق مختلف را به دنبال داشته است و لذا برسي هاي آمريا و اقليمي بهنگام و خاص هر منطقه ضرورت مي يابد. پيشرفتهاي دهه هاي اخير موجب تغيير الگوي شهر نشيني و گسترش شهرها و كاهش حريمهاي طبيعي (جنلگها، مراتع و…) شده است كه كاهش سطح پوشش گياهي و در نتيجه افزايش مقدار ضريب جريان سطحي و افزايش دبي حاصل از بارندگي و سيلاب را به دنبال داشته است (7). اين تغييرات بررسي سيلابها را در طراحي زهكشها و كانالهاي آبروي شهرها و بطور كلي تمام پروژه هاي منابع آب اجتناب ناپذير ساخته است. براي برآورد سيلاب طرح ابتدا بايد رگبار طرح برآورد شود. استفاده از رگبار طرح در روشهاي برآورد سيلاب نياز به بررسي توزيع زماني اين مقدار بارش در طول دوره بارش دارد، اين توزيع زماني را الگوي بارش مي گويند. در اين مقاله پس از معرفي چند روش تعيين الگوي توزيع زماني بارش كه در استراليا و آمريكا به كار ميروند، روش احتمالات تجربي ها، كه در آن از داده هاي محلي استفاده مي شود، براي تعيين الگوي توزيع زماني بارش در برخي ايستگاه هاي منتخب استان خراسان بكار گرفته شده و در انتها الگوي توزيع زماني بارش استان خراسان با استان الينويز آمريكا (اين دو استان تقريبا در يك عرض جغرافيايي قرار دارد) مقايسه شد. ملاحظه شد كه اين دو الگو كاملا با هم متفاوه هستند و نمي توان از آنها به جاي يكديگر استفاده كرد.

الگوي توزيع زماني بارندگي ، بارنگي ، رواناب ، باران طرح ، سيلاب طرح