حريم خصوصي در اسلام  Fulltext 

[ حميد شهرياري ] - استاديار سازمان سمت، مسئول گروه فلسفه

خلاصه مقاله:

يكي از فيلسوفان اخلاق كه در حوزه فناوري اطلاعات قلم زده است مي گويد: «مكاني را كه در نظر آوريد كه عابران هيچ رد پايي از خود بر جاي نمي گذارند. در آن جا مي توان چيزي را بارها و بارها دزديد در حالي كه آن چيز هنوز در دست صاحب اصلي آن است، در آن جا تجارتي صورت مي گيرد كه تاكنون نامي از آن نشنيده ايد و دراين تجارت آن چه مبادله مي شود اطلاعات تاريخي محرمانه يا خصوصي شماست. در آن جا كودكان در خانه نيستند ولي احساس مي كنند كه نزد والدين خويش اند . در اين فضا تمام امور فيزيكي (از كتاب گرفته تا پول، مشافهه ، خريد و مراورده) همه عينيت خويش را از دست داده و تبديل به امروي الكتورنيكي و ذهني شده اند. خلاصه جايي كه همه كس به همان اندازه مجازي است كه سايه ها در تمثيل غار افلاطون.»
افلاطون چنين نظر داشت كه اما انسان ها همه درون غاري هستيم كه ما را از رويت خورشيد حقيقت باز مي دارد. در اين غاز سايه هايي از امور حقيقي بر ديوار اين غار سايه هايي از امور حقيقي بر ديوار اين غاز افتاده و ما كه دستمان از حقيقت كوتاه و پشتمان به واقعيت است اين سايه ها را با اموري حقيقي اشتباه مي گيريم و تصور باطلي به ما دست مي دهد كه اين سايه ها را همان حقيقت مي پنداريم. اين سايه ها امور محسوسي است كه ازواقعيات كلي عقل داريم. اين سايه ها مجازهاي آن حقايقي است كه مثل افلاطوني ناميده مي شود.