روان شناسي رانندگي، ويژگيهاي شخصيت و رانندگي تهاجمي  Fulltext 

[ غلامعلي افروز ] - استاد، دانشگاه تهران، دانشكده روان شناسي و علوم تربيتي دانشگاه تهران، تهران

خلاصه مقاله:

عموما در تعاملات اجتماعي و روابط بين فردي، مسأله ترافيك و رانندگي در شهر به عنوان يكي از مؤلفه هاي مهم زندگي شهري مورد توجه مي باشد، چرا كه مشكل ترافيك و رانندگي هاي تهاجمي و پي آمدهاي ناشي از آن به ويژه در مناطق شهري، حيات فردي و ز ندگي اجتماعي همگان را متأثر مينمايد. امروزه در غالب كشورهاي پيشرفته به لحاظ اهميت و نقش فرهنگ پذيري و ويژگيهاي شخصيتي افراد در رانندگي، قانون مداري، اجتناب و پيشگيري از حوادث و سوانح خياباني و جاده اي، در بررسي معضل ترافيك و حوادث ناشي از رانندگي هاي تهاجمي بيشترين توجه به روانشناسي رانندگي معطوف ميگردد. در واقع محورها و مباحث اصلي روان شناسي رانندگي يا روان شناسي ترافيك آميزه اي ا ست از يافته هاي ديگر حوزه هاي مرتبط روان شناسي همچون روان شناسي اجتماعي، روان شناسي شخصيت، روان شناسي رشد، روان شناسي سلامت، روان شناسي باليني و روان شناسي كاربردي. همه سخن اين است كه چگونگي نظام ارزشها، باورها و نگرشها، احساسات و انگيزه ها و مجموعه رفتارهاي فردي و اجتماعي انسان مي تواند به عنوان اصلي ترين عامل در تبيين معضل يا پديده ترافيك مورد توجه قرار گيرد. از همين منظر، منش اجتماعي و ويژگيهاي شخصيتي راننده، شرايط حاكم بر حوزه شناختي، احساسي و عاطفي و رفتاري و حسي و حركتي او مي تواند بيشترين نقش را در ارتباط با ترافيك و تصادفات رانندگي داشته باشد . مطابق گزارشهاي آ ماري در غا لب كشورهاي جهان، اروپا و آمريكا و بسياري از كشورهاي آفريقايي و آسيايي علت اصلي تصادفات رانندگي، و حوادث جاده اي و خياباني رانندگي تهاجمي است. در اين مقاله با تعريف و تشريح و تبيين انواع رفتار رانندگي تهاجمي، اصول مورد توجه در روان شناسي رانندگي بيان گرديده و استراتژي پيشگيري از رانندگي هاي تهاجمي بر مبناي يافته هاي روان شناسي ترافيك مطرح گرديده است.

روانشناسي رانندگي، شخصيت، رانندگي تهاجمي.