ارزيابي سياستهاي مديريت ترافيك در رابطه با كاهش آلودگي هوا در تهران  Fulltext 

[ منصور حاجي حسينلو ] - استاديار دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي،تهران
[ امير كاروني ] - دانشجوي دوره كارشناسي ارشد دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي،تهران

خلاصه مقاله:

يكي از مشخصه هاي كيفيت شبكه حمل و نقل،ميزان آلودگي ناشي از آمد و شد وسايل نقليه است . در وضعيت عادي سياستهاي متنوعي جهت كنترل آلودگي هواي ناشي از ترافيك وجود دارد كه در صورت بروز بحران نوع گزينه ها مي تواند متفاوت باشد .به دنبال اجراي اين سياست ها از طريق كنترل بايد بتوان شرايطي را بوجود آورد تا مسافران و استفاده كنندگان از سيستم حمل و نقل به نحوي اقدام به تغيير زمان سفر ، مسير و وسيله نقليه حركتي خود نمايند تا آلاينده هاي هوا ، ازدحام و در نتيجه تاخير ناشي از آن كاهش يابد. هدف از اين مقاله ارزيابي سياستهاي مختلف به منظور شناسائي گزينه اي است كه به نحوي بهينه نرخ افزايش آلاينده هاي هوا را در شهرهاي كه مقدار آنها از حد هشدار تجاوز كرده، كاهش دهد پيش از آنكه مقادير آنها به حد خطر برسد .در نهايت، گزينه هاي برتر به ترتيب سياست هاي تاخير در زمان شروع فعاليت روزانه واحدهاي كسبي به ميزان يك ساعت، تعطيلي ادارات و مدارس در روزهاي پنج شنبه ، ممنوع يت پاركينگ در خيابانهاي اصلي محدوده مورد مطالعه پاركينگ، اخذ عوارض ساعتي پارك در محدوده پاركينگ، اخذ عوارض تردد در محدوده طرح ترافيك، با ارزيابي شرايط اجرائي و ملاحظات اقتصادي هريك از سياست ها پيشنهاد مي گردد.يكي از نتايج اين تحقيق اين است كه به دنبال اجراي سياست تعطيلي ادارات و مدارس در روزهاي پنج شنبه ميزان نشر آلاي نده CO از ۳۰۹۶۶ كيلوگرم در ساعت اوج تنها در يك روز پنج شنبه از هفته به ١٥٨٦٨ كيلوگرم كاهش مي يابد يعني با يك كاهش ١٥٠٩٨ كيلوگرمي در ساعت اوج صبح روبرو مي شود.

مديريت ترافيك ،آلودگي هوا ، حمل و نقل ، محدوده مركزي شهر، محدوده پاركينگ