آناليز ريسك و ابزارهايي براي تصميم گيري در سازمان  Fulltext 

[ اسماعيل ميرباقري ] - دانشجوي مهندسي صنايع ، دانشگاه علم و صنعت ايران
[ احسان پايندان ] - دانشجوي مهندسي صنايع ، دانشگاه علم و صنعت ايران

خلاصه مقاله:

در اصل آناليز ريسك روشي است جهت مواجهه با مشكل عدم قطعيت .
عدم قطعيت ، بيشتر معمولاً توابع متغيري را تحت تاثير قرار ميدهد كه ميخواهيم با تركيب آنها به برآورد هزينه ، نرخ اقتصادي ، بازده ارزش خالص فعلي و يا هر شاخص ديگري بپردازيم .
مقصود از تجزيه و تحليل ريسك ، حذف نيازي است كه جهت محدوديت تشخيص و قضاوت فرد نسبت به ارزيابي خوش بينانه ، بد بينانه يا بهترين ارزيابي وجود دارد . اين كار ضمن تشخيص كامل دامنهي احتمالات مربوط به هر يك از متغيرها و نيز روي احتمالات هر ارزش در اين دامنه طي كل آناليز انجام ميگيرد .
تجزيه و تحليل ( آناليز ) ريسك ابتدا توسط David Hertz مطرح شد . وي به اين مقوله بعنوان تعميمي منطقي و طبيعي از روش آناليز حساسيت مينگريست . بوسيلهي آناليز ريسك مديران ميتوانند محيط نامطمئن آينده را مورد تامل قرار داده و با آن مقابله كنند . در همان حال كه يك مدير روشنفكر اثرات فرضيات نامطمئن آينده را بر تصميمات مختلف تعيين ميكند، روش آناليز ريسك دريچه هاي ديگري را براي آزمايش و فهم تصميمات گوناگون فراهم ميآورد . ماهيت اين روش كلاسيك ، فراهم آوردن ابزارهايي براي تصميم گيرنده است . اگر پيشبيني هاي جريان نقدينگي آينده به صورت احتمالي باشند آناليزگر ميتواند برآوردي از توزيع آماري ارزش مالي پروژه را به تصميم گيرنده ارائه ميدهد .

احتمالات ذهني ، احتمالات به هم پيوسته ، شبيه سازي مونت كارلو ، ارزش فعلي خالص