مديريت ريسك با استفاده از تئوري مطلوبيت Risk Management with Using of Utility Theory  Fulltext 

[ سيدعليرضا ميرمحمدصادقي ] - استاديار گروه صنايع، دانشگاه امام حسين ( ع(
[ عمران محمدي ] - دانشجوي دوره دكتري مهندسي صنايع و مدرس دانشگاه علم و صنعت ايران واحد بهشهر

خلاصه مقاله:

اغلب تصور مي شود كه گزينه بهينه در شرايط عدم اطمينان، گزينه ايست كه مقدار ارزش پولي مورد انتظار 1 را ماكزيمم مي كند . اما آيا هميشه در تصميمگيريهاي به دنبال بهينه كردن مقدار EMV هستيم؟ جواب اين سوال بله است، اما تنها هنگامي كه از ريسك چشم پوشي شود . عدم قطعيت و ريسك معمولا پديده هاي نامطلوبي هستند، مگر آنكه، در مقابل پذيرا شدن آنها پاداش مناسبي حاصل شود . معمولا افراد و يا سازمان هاي مختلف در تعيين ارجحيت ها از الگوئي ريسك گريزانه و يا ريسك جويانه پيروي مي كنند . از طرفي تكنيك EMV تنها زماني كه ارجحيت ها از الگوئي " ريسك خنثي " تبعيت كنند قابل استفاده هستند . در اين مقاله سعي مي شود تا با استفاده از ابزار نيرومند " تئوري مطلوبيت " 2 مدلي براي مديريت ريسك ارائه شود

ريسك - عدم اطمينان - تئوري مطلوبيت – تابع مطلوبيت - ارزش انتظاري پول - درخت تصميم