مكان يابي استقرار و توسعه بخشهاي اقتصادي با نگرش بر كاهش ريسك خطرپذيري ( مطالعه موردي ناحيه غرب استان اصفهان )  Fulltext 

[ يوسف مرادي ] - استاديار در گروه مطالعات و ستاد حوادث غيرمترقبه استانداري اصفهان و مدرس دانشگاه آزاد اسلامي واحد نجف آباد
[ مسعود نصري ] - دانشجوي دكتري علوم و مهندسي آبخيز و عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اردستان
[ سادات فيض نيا ] - استاد دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران - دكتري زمين شناسي , گرايش رسوب شناسي

خلاصه مقاله:

مديريت در توسعه منطقه اي، بر شالوده شناخت امكانات و منابع محلي و بكار گرفتن منطقي آنها در جهت اداره و توسعه پايدار است . برنامه ريزي به عنوان ابزار مديريت، همواره مي تواند از نتايج بررسيها و مطالعات منطقه اي سود جويد تا شرايط مطلوب را براي تصميم گيريهاي كوتاه مدت، ميان مدت و بلندمدت در محدوده وظايف امور مديريت ريسك در راستا كاهش ريسك خطر پذيري فراهم سازد .
استقرار و توسعه زيربنايي بخش هاي در هر جامعه اي در راستاي ايجاد اشتغال و توليدات آن ضرورت ايجاد سرمايه گذاري كلان را طلب مي كند . استقرار صنايع اثرات متقابل را بر جوامع و محيط هاي طبيعي آن مي گذارد و توجه به رخداد حوادث غيرمترقبه و اثرات زيست محيطي ناشي از آن در مكان يابي كانونهاي استقرار توسعه و برنامه ريزي مديريت محيط و آمايش سرزمين نقش موثر در توسعه پايدار دارد .
ناحيه غرب استان اصفهان با مساحت 7914 كيلومترمربع در منطقه كوهستاني زاگرس مركزي واقع شده و از سرشاخه هاي 5 حوزه آبخيز مهم كشور ( دز، زاينده رود، كارون و گلپايگان ) مي باشد . از آنجاييكه با توجه به كاربري اراضي منطقه عمدتاً اشتغال در بخش كشاورزي و منابع طبيعي است و با توجه به وضعيت بهره برداري از آن در سنوات گذشته كه موجب تخريب اراضي در آن شده است و از طرفي نيز با توجه به جمعيت منطقه كه در سال 1375 به ميزان 314422 نفر در 5 شهرستان فريدن، فريدونشهر، چادگان، خوانسار و گلپايگان شامل 12 نقطه شهري و 310 آبادي بوده است و 45 درصد آن در جوامع شهري مستقرند، توجه به ايجاد اشتغال در بخش صنعت در برنامه ريزي توسعه ناحيه از ضروريات است . با توجه به بررسيهاي صورت گرفته در منطقه مشخص گرديد كه در حال حاضر حدود 30 درصد شاغلين منطقه در بخش صنعت مشغول به فعاليت مي باشند واحدهاي صنعتي به صورت منفرد يا مجتمع در سطح منطقه پراكنش داشته و رخداد حوادث غيرمترقبه و اثرات زيست محيطي ناشي از آن مي تواند خساراتي را به سرمايه گذاريهاي ايجاد شده و يا جوامع و منابع طبيعي داشته باشد .
دراين بررسي با توجه به نقشه هاي موضوعي تهيه شده به كمك GIS و با شناخت ويژگيهاي ژئومورفولوژيك منطقه و وضعيت استقرار صنايع ، در گذشته مورد ارزيابي قرار گرفته و استفاده از شاخص هاي ژئومورفولوژيك نظير وضعيت ناهمواري ، شيب ، تراكم زهكشي ، گسل و ... ، مكانهايي به منظور توسعه اقتصادي و شهركهاي صنعتي در راستاي كاهش ريسك طرپذيري متقابل بر سرمايه گذاريهاي و جوامع در اين ناحيه ارائه مي گردد .

مديريت ، شاخص هاي ژئومورفولوژيك ، ريسك، حوادث غيرمترفبه ، سرمايه گذاري