مقايسه لكوموتيوهاي توربين، ديزلي و برقي در ناوگان حمل مسافر  Fulltext 

[ محمد حسين يونسي زاده ] - كارشناس ، مركز تحقيقات راه آهن
[ حميد رادنژاد ] - مدير پروژه يا علي، شركت قطارهاي مسافري رجاء

خلاصه مقاله:

افزايش سرعت قطارهاي مسافري يكي از مهمترين شاخص هاي توسعه در بخش ريلي است .تاريخچه استفاده از قطارهاي مسافري سريع در ايران به سال 1353 برميگرددكه در آن سال با خريد 4رام قطار توربوترن 5 واگنه ازكشور فرانسه،تجربه استفاده از قطارهاي توربيني و با حداكثر سرعت km/h 200 بدست آمد .عدم تجربه وتخصص كافي در زمينه بازسازي و تعمير ونگهداري موتورهاي توربيني در راه آهن ايران وخروج كارشناسان خارجي در اوايل پيروزي انقلاب اسلامي ايران و نيز فرسايش قطعات وموجب توقف توربوترنها شد .استفاده از قطارهاي توربوالكتري ك در سال 2000 ميلادي در مسير شمال شرقي كشور آمريكا بين واشنگتن –نيويورك وبوستون به بهره برداري رسيده است كه با استقبال بسيار خوبي مواجه گشته وبسياري از مسافران هوايي اين مسير را به خود اختصاص داده است .بحث استفاده از اين قطارهاوبازسازي توربوترنها ومقايسه اقتصادي وفني آن با ساير قطارهاي سريع (برقي با خط بالا سري ،لكوموتيوهاي ديزل الكتريك وترن ست)از جمله مباحث اين مقاله است

لكوموتيو ، توربوترن ، آستازو ، سرعت بالا ، باتري مكانيكي ، ترمز ديناميك