بررسي كاهش سايش(شيميايي) ريل دراستفاده از تركيبات استر به عنوان روانكار  Fulltext 

[ عباس گل زار ] -

خلاصه مقاله:

به طور كلي،تماس بين فلنج چرخ و كلاهك ريل دليل اصلي ايجاد سايش در تقابل چرخ و ريل مي باشد.شكل سايش فلنج چرخ به علت تحميل تعميرات پر هزينه هندسه چرخ، درمقابل سايش كم ريلها،پر اهميت مي باشد. سطح تماسي چرخ و ريل را مي توان به سطوح لغزشي و غلتشي تقسيم كرد .بيشترين مقدار سايش در قوسها رخ مي دهد كه داراي ساختاري با شيب عرضي متناسب با شعاع قوس مي باشد . قوسهايي كه فشار محوري بالايي را متحمل مي گردند،باعث ايجاد خزش در ساختار سطح ريل گرديده و اصطكاك ايجاد شده سايش شديد را به همراه دارد. استفاده از روانكاري ريلها در قوسهاي خطوط راه آهن،باعث كاهش سايش و خستگي (Rolling Contact Fatigue) مي گردد كه از عوامل محدودكننده بهره برداري خطوط راه آهن مي باشند .بررسيها نشان مي د هد كه در قوسهاي تند خطوطي كه با بارهاي محوري سنگين مواجه مي گردند، همانند خطوط قطارهاي تندرو خستگي توليد مي شود .در اين خطوط،حركت لغزشي بارهاي محوري سنگين،منجر به كشش پلاستيك در ساختار ريل مي گردد و ثمره آن،آسيبهاي مربوط به خستگي ريل(RCF) بوده كه نرخ بالاي سايش تا حدودي مي تواند آن را كاهش دهد (سنگ زني ريل به همراه استفاده از روانكارها موجب احتراز از خرابي سريع ريل درخطوط قوسدار مي گردد ).مزاياي روانكاري علاوه بركاهش سايش چرخ و ريل به صرفه جويي در مصرف انرژي و كاهش نويز توليدي منجر مي گردد .مطالعه بر روي تركيبات استر به عنوان روانكارهايي كه سازگاري مناسبي با محيط زيست دارند،نشان داده است كه اين مواد روانكارهايي مفيد،اما پرهزينه در مواقعي است كه خواص حرارتي پايين مورد احتياج باشد