بررسي سيستم‌هاي سرمايش هيبريد بر پايه دسيكنت  Fulltext 

[ حسن پهلوانزاده ] - دانشگاه تربيت مدرس، دانشكده مهندسي، بخش مهندسي شيمي
[ محسن مندگاري ] - دانشگاه تربيت مدرس، دانشكده مهندسي، بخش مهندسي شيمي

خلاصه مقاله:

كشور ايران داراي آب و هوايي گرم و خشك مي‌باشد و در بخش وسيعي از آن در اكثر ماههاي سال از سيستم‌هاي سرمايش استفاده مي شود. مشخص است كه درصد بالايي از انرژي توليدي، در اين زمينه مصرف مي‌گردد. در چنين شرايطي استفاده از روشهاي جديد همچون استفاده از دسيكنت به صورت سيكل مستقل و يا در تركيب سيستم هاي سرمايش معمول مي‌تواند نقش مهمي در كاهش مصرف انرژي و افزايش بهره‌وري داشته باشد. استفاده از ديسكنت در سيستم سرمايش عموما با نام سرمايش جنبي (Desiccant Cooling) شناخته مي‌شود. مدلسازي، بهينه‌سازي و تعيين شرايط مطلوب عملكرد اين گونه سيستم‌ها موضوع تحقيقات شماري از محققان در سالهاي اخير بوده است. 2) اصول سرمايش جنبي : اساس سيستم سرمايش جنبي بر جنب رطوبت هواي ورودي به وسيله جريان اجباري هوا از روي دسيكنت و سرد ساختن هوا تا دماي مورد نياز، استوار مي‌باشد. باري اينكه سيستم به صورت پيوسته عمل كند، بايد آب جذب شده از دسيكنت خارج شود و دسيكنت به اندازه كافي خشك شود تا بتواند مجددا رطوبت را جذب كند. به طور كلي سرمايش جذبي شامل سه مرحله اساسي مي‌باشد. اين مراحل در تصوير (1) نشان داده شده است. مادة جاذب رطوبت (دسيكنت) جهت گرفتن رطوبت هوا واحد سرمايش جهت رساندن دماي هوا به دماي مورد نياز منبع حرارتي براي احياء دسيكنت راندمان سرمايش جذبي بستگي زيادي به نسبت بار محسوس به بار نهان داد. مقدار كم اين پارامتر نشان دهنده آن است كه بار غالب سيستم، گرماي نهان مي‌باشد در اين حالت معمولا استفاده از سرمايش جذبي مؤثر و اقتصادي است. گونه‌هاي مختلفي از اين سه قسمت سرمايش جذبي وجود دارند كه بنا به شرايط مختلف مي‌توانند مورد استفاده قرار گيرند. در ادامه هر يك از اين قسمت‌ها مورد بررسي قرار مي‌گيرند.