بررسي بازدارنده‌هاي پليمري رسوبات واكسي نفت خام  Fulltext 

[ فريد مهربان ] - دانش آموخته كارشناسي ارشد، دانشگاه صنعتي سهند
[ سيدعليرضا طباطبايي‌نژاد ] - استاديار و عضو هيئت علمي، دانشگاه صنعتي سهند

خلاصه مقاله:

چندين تكنيك براي به حداقل رساندن مسائل ايجاد شده توسط رسوب واكس مورد استفاده قرار گرفته است كه اضافه كردن پيوسته بازدارنده‌هاي پليمري (كاهنده‌هاي نقطه ريزش) را مي‌توان به عنوان يك تكنولوژي برتر در نظر گرفت. اضافه كردن پليمرهايي نظير پلي‌آكريلات‌ها، پلي‌متاكريلات و يا كوپليمر اتيلن وينيل استات (EVA) مي‌توانند از پديده رسوب جلوگيري به عمل آورند. با اندازه‌گيري مقدار تغييرات در كاهش نقطه ريزش نفت خام كه به وسيله اضافه كردن بازدارنده پليمري ايجاد مي‌شود، مي‌توان بازدارنده موثر را بدست آورده و متعاقب آن مقدار و اندازه تأثير ماده بازدارنده از تشكيل رسوبات واكسي را در نفت خام به دست آورد. سپس اثر افزايش پليمر متيل متاكريلات (PMMA) با دو جرم مولكولي متفاوت كه جرم مولكولي با ‌آناليز كورماتوگرافي ژل تراوايي (GPC) اندازه‌گيري شد، بر روي نمونه‌هاي نفتي بررسي و نتايج حاكي از اين است كه اين پليمر تأثير بسزايي در كاهش نقطه ريزش دارد. پارامترهاي مؤثر در كارايي پليمر كه شامل جرم مولكولي، غلظت و تركيب نفت خام است برسي شد و محدوده جرم مولكولي و مقدار غلظت بهينه بدست آمد. همچنين تأثير افزايش كوپليمر اتيلن وينيل استات بر روي نقطه ريزش بررسي و مشاهده شد كه افزودن اين ماده كاهش قابل توجهي در نقطه ريزش ايجاد مي‌كند. به هر حال PMMA و EVA را مي‌توان به عنوان افزودني‌هاي مؤثر و مخصوص براي جلوگيري از تشكيل رسوبات واكسي به كار برد.

پلي متيل متاكريلات، اتيلن وينيل استات واكس، نقطه ريزش، رسوب ـ افزوني