|
تعيين و بررسي تاريخ هاي آغاز و خاتمه يخبندان هاي فرا رفتي در نواحي زنجان، قزوين و تهران Fulltext
نويسندهگان:
[ كيوان نوحي ] - عضو هيات علمي پژوهشكده هواشناسي [ مژده پدرام ] - عضو هيات علمي پژوهشكده هواشناسي [ فاطمه صحرائيان ] - عضو هيات علمي پژوهشكده هواشناسي [ غلامعلي كمالي ] - عضو هيات علمي پژوهشكده هواشناسي
خلاصه مقاله:
يكي از مهمترين عوامل خسارت زا بر توليدات كشاورزي پديده سرما و يخبندان است. به سبب آسيب هاي ناشي از پديده يخبندان پتانسيل توليد بسياري از محصولات كشاورزي و باغي در مناطق آسيب پذير كشور كاهش مي يابد. تاريخ هاي رخداد اولين دماي صفر درجه در پائيز و آخرين رخداد آن دربهار به لحاظ كشاروزي داراي اهميت مي ابشد. اين اطلاعات درتعيين گونه ها و واريته هاي مناسب جهت كاشت در منطقه بكار مي آيد.
اگر احتمالات يا چگونگي توزيع اين تاريخ ها در اطراف ميانگين تعين گردد، استفاده از اين داده ها مفيد تر خواهد شد. چنين جداولي بويژه براي تخمين دوره بدون يخبندان براي محصول معين بكار مي رود (WMO-NO.134 , 1981) . تام و شاو (1958) نشان دادند كه سري هاي تاريخ يخبندان كه از دماهاي حداقل هوا استخراج مي گردد بصورت تصادفي توزيع يافته اند و از توزيع نرمال پيروي ميكنند. روزنبرگ (1962) تاريخ هاي رخداد اولين يخبندان پائيزه، و آخرين يخبندان بهاره مربوط به دماي آستانه صفر درجه سيلسيوس را در دره پلت نيراسكا روي آمار 30 ساله مورد مطالعه قرار دارد. نامبرده پس از تعيين يخبندان نشان داد كه سري هاي آماري اولين و آخرين يخبندان فرارفتي تصادفي بوده و به صورت نرمال توزيع يافته اند.
كلمات كليدي:
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-SCFDC01-SCFDC01_018.html ]
|