نقش سيستمهاي آبياري غرقابي، باراني و سيستم هاي آب فشان در افزايش گرماي كليماي گياهي  Fulltext 

[ محمدمهدي دهقاني ] - كارشناس شركت سبزكار پيرا
[ محمدرضا غفاريان ] - كارشناس شركت سبزكار پيرا
[ عباس قادري ] - كارشناس شركت سبزكار پيرا

خلاصه مقاله:

روشهاي مختلف آبياري مي توانند در جهت افزايش گرما در مزارع يا باغات استفاده شوند. آبياري ازجمله روشهاي كوتاه مدت در جهت كاهش خسارت ناشي از سرمازدگي مي باشد. ويژگي هاي فيزيكي منحصر به فرد آب در اشكال بخار، مايع يا جامد اين امكان را به زارعين و باغداران داده است كه در مواقعي كه امكان وجود سرما است، از آب براي گرم كردن باغ يا زمين خود استفاده كنند. وقتي آب در محدوده دماهاي بالاي يخ زدگي، سرد شود، گرماي ويژه آن آزاد ميشود كه گرماي آزاد شده در مزرعه و باغ باعث جلوگيري از كاهش سريع دما مي شود. اين عامل مي تواند خود در كاهش خسارت سرمازدگي موثر باشد.
آب مصرفي معمولا دمايي بيشتر از دماي سطح سرد زميني باغ و يا مزرعه دارد. بنابراين آبياري بايد قبل از رسيدن دماي باغ يا مزرعه به حد بحراني خسارت انجام پذيرد. از آنجايي كه آب در هنگام انتقال، گرماي خود را از دست مي دهد و سرد مي شود، نبايد از هرز آب چرخشي براي حفاظت از يخ زدگي گياهان استفاده نمود. هرچه آب در يك ناحيه بيشتر باشد، مقدار انرژي گرمايي بيشتر قابل استفاده خواهد بود. عوامل موثر بر نوع سيستم آبياري، سرعت باد، رطوبت نسبي محيط و غيره مي باشند.
در اين مقاله مزايا و معايب روش غرقاب كردن خاك، روش آبياري و سيستم هاي آب فشان كم حجم و نقش آنها در حفاظت درختان و مزارع در برابر سرما مورد توجه قرار مي گيرد و براي سيستم هاي مختلف نوع و روش آبياري موثر را عنوان مي نمايد.