كاني شناسي گدازه هاي بالشي اسپيليتي افيوليت نائين

[ قدرت ترابي ] - گروه زمينشناسي، دانشگاه اصفهان
[ جمشيد احمديان ] - دانشگاه پيام نور اصفهان
[ بابك وهابي مقدم ] - دانشگاه آزاد خوراسگان
[ الهام عبداللهي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد پترولوژي دانشگاه آزاد خوراسگان

خلاصه مقاله:

افيوليت نائين در حاشيه غربي ايران مركزي و در محل تغيير روند گسل درونه قرار دارد كه سن آن مزوزوئيك بوده و آخرين فعاليت ماگمايي آن مربوط به ايجاد گدازه هاي بالشي با سن كرتاسه بالايي است. اين گدازه هاي بالشي داراي تركيب بازالتي بوده و در نمونه دستي داراي رنگ تيره تا سبز و قهوه اي مي باشد. اندازه اين بالش ها از چندين سانتي متر تا حدود دو متر مي باشد. كاني هاي تشكيل دهنه گدازه هاي بالشي افيوليت نائين شالمل پلاژيوكلاز (آلبيت)، كلينوپيروكسن (اوژيت)، اسپينل كرم دار ، مگنتيت ، آمفيبول (بارويسيت)، كلريت، پومپلئيت، اپيدوت ، پرهنيت و كلسيت ميباشند. Cr# اسپنيل هاي كرم دار موجود در گدازه هاي بالشي 0/39 بوده و از نظر تركيبي مشابه اسپنيل هاي كرم دار موجود در بازالت هاي ميان اقيانوسي هستند. بررسي هاي صحرايي، پتروگرافي، مطالعه شيمي كاني ها با استفاده از EPMA و ژئوشيمي اين گدازه ها نشان از تبديل شدن اين سنگ ها به اسپيليت دارد.

افيوليت ، كاني شناسي ، گدازه هاي بالشي ، نائين