|
روشهاي نوين ايجاد هماهنگي در زنجيره تامين Fulltext
نويسندهگان:
[ سيدكاوه فياضبخش ] - دانشجوي كارشناسي ارشد فناوري اطلاعات، دانشكده مهندسي كامپيوتر و فناوري اطلاعات، دانشگاه صنعتي اميركبير
[ محمدرضا رزازي ] - دانشيار دانشكده مهندسي كامپيوتر و فناوري اطلاعات، دانشگاه صنعتي اميركبير
 خلاصه مقاله:
از آنجايي كه سازمانهاي فعال در يك زنجيره تامين عموما مستقل از يكديگر هستند، هر كدام به طور خودخواهانه به بهينهسازي اهداف خود ميپردازند. اگرچه عملكرد مناسب هر كدام از اعضاي زنجيره ضروري است، اما اين امر به تنهايي كاركرد بهينه سيستم زنجيره تامين را به عنوان يك كل، در پي نخواهد داشت. تا قبل از سالهاي اخير، تصميمگيريهاي مربوط به مديريت زنجيره تامين داراي دو مولفه اصلي بودهاند. اول اينكه اين تصميمگيريها بر تدارك موجودي، تجهيزات فيزيكي و حمل و نقل متمركز بودهاند. ثانيا تصميمگيريهاي رايج در زنجيره تامين از ماهيت مستقل برخوردار بودهاند؛ بدين معنا كه عموما اعضاي يك زنجيره تامين بدون توجه به اينكه عضوي از يك شبكه هستند، اقدام به تصميمگيري مينمودهاند. علاوه بر اين موارد در پژوهشهاي انجام گرفته در پيش از چند سال اخير، روشهاي ايجاد هماهنگي در زنجيره تامين را صرفا در زنجيرههاي تامين دو سطحي مورد تحليل قرار دادهاند. در اين مقاله مفاهيم نويني همچون هماهنگي سلسله مراتبي، مذاكرات همكاري، مدلهاي هماهنگي در زنجيرههاي تامين با بيش از دو سطح و نهايتا تصميمگيريهاي توزيع شده مورد بررسي قرار گرفتهاند.
كلمات كليدي:
روشهاي نوين ايجاد هماهنگي در زنجيره تامين
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-SCMIS01-SCMIS01_048.html ]
|
لينكها
اطلاعات مقاله
نمايش خلاصه مقاله
دريافت اصل مقاله (ویژه اعضا)
خرید اصل مقاله
