|
توسعه مدل تصميم گيري چند معياره براي انتخاب تامين كننده در فرايند برون سپاري Fulltext
نويسندهگان:
[ جعفر رزمي ] - استاديار دانشكده فني دانشگاه تهران، گروه مهندسي صنايع، دانشكده فني، دانشگاه تهران [ محسن صادق عمل نيك ] - استاديار دانشكده فني دانشگاه تهران، گروه مهندسي صنايع، دانشكده فني، دانشگاه تهران [ مهدي هاشمي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشكده فني دانشگاه تهران، گروه مهندسي صنايع، دانشكده فني، دانشگاه تهران
خلاصه مقاله:
در دنياي رقابتي امروزه مديران شركتها و سازمانها بيش از پيش دريافته اند كه نيازمند تمركز بيشتر بر روي فعاليتهاي اصلي خود هستند تا با حذف فعاليتهاي غير اصلي از برنامه هاي روزمره سازمان بتوانند با انرژي بيشتر به انجام فعاليتهاي رقابتي خود بپردازند. لذا بر اين اساس برون سپاري فعاليتهاي غير اصلي سازمان تبديل به جزئي جداناپذير از فعاليتهاي مديران ارشد سازمانها شده است و در اين راستا اهميت برنامه ريزي در غالب زنجيره تامين/ عرضه بيش از پيش نمايان شده و موضوع برون سپاري جزئي جدا ناشدني از موضوع مديريت زنجيره تامين تبديل گشته است. در اين مقاله يك مدل انتخاب منابع تامين كننده بيروني در طول زنجيره تامين با استفاده از متدولوژي اولويت دهي منابع بيروني ارائه شده است. در ابتدا ملاكهاي ارزيابي تعيين شده و اين ملاكها وزن دهي مي شود. در گام بعدي مدل رياضي ارائه شده است كه توسط آن، منابع بيروني داوطلب سرويس دهي اولويت دهي مي شوند. مدل ارائه شده شرايطي را بوجود مي آورد در آن تصميم گيرنده مي تواند با انتخاب سطوح آستانه تصميم و در راستاي آن مقايسات زوجي بيشترين تاثير را در نتيجه و ترتيب نهايي منابع داوطلب، ايجاد كند. در انتها نيز مثال توسط مدل طراحي شده حل شده و تجزيه و تحليل شده است.
كلمات كليدي:
برون سپاري، مديريت زنجيره تامين، اولويت دهي، تصميم گيري چند معياره
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-SCMIS01-SCMIS01_079.html ]
|