مدلسازي اعتماد در زنجيره تامين الكترونيكي  Fulltext 

[ آزاده ايرانمهر ] - دانشجوي كارشناسي ارشد فناوري اطلاعات گرايش تجارت الكترونيك ، دانشگاه شيراز
[ محمود درودچي ] - استاد بخش كامپيوتر دانشگاه كاردينال استريچ آمريكا
[ حسين صفري ] - دانشجوي دكتراي مديريت و عضو هيئت علمي دانشكده مديريت دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

از آنجايي كه موفقيت زنجيره تامين الكترونيكي اساساً به اعتماد سازمانهاي موجود در آن وابسته است،‌ مي توان ايجاد اعتماد در روابط آنها را از مسائل اساسي همكاري، هماهنگي و مديريت زنجيره تامين الكترونيكي به حساب آورد. معمولا زنجيره تامين الكترونيكي در معرض دو دسته ريسك تكنيكي قرار دارند: يكي ريسكهاي مربوط به تخريب زيرساختهاي ارتباطي (كه ستون اصلي زنجيره تامين مي باشند) و ديگري تهديدات مربوط به قابليت اطمينان، صحت و يا در دسترس بودن اطلاعات و سيستمهاي موجود در زنجيره تامين الكترونيكي(ريسكهاي امنيتي). ايجاد و گسترش ريسك در زنجيره تامين الكترونيكي بدليل ماهيت سايبر و مجازي آن بسيار رايجتر و سريعتراز زنجيره هاي تامين معمول و سنتي مي باشد و نقش مهمي در سلب اعتماد شركاي تجاري موجود در اين نوع زنجيره تامين دارد، كه اين مسئله دليل اهميت بيشتر پياده سازي اعتماد در زنجيره تامين الكترونيكي مي باشد.
در اين مقاله در مورد مسائل حياتي مؤثر بر اعتماد شركاي زنجيره تامين الكترونيكي ، تشخيص تهديدات و ريسك هاي موجود در آن ، توسعه و پياده سازي مدل اعتماد (Trust model) جهت مينيمم كردن ريسكهاي موجود و ايجاد اعتماد بين شركاي تجاري زنجيره تامين الكترونيكي از ديد تكنيكي بحث خواهد شد ، كه مي تواند به عنوان راهبردي در پياده سازي و اجراي سيستمهاي زنجيره تامين الكترونيكي امن و مورد اعتماد، اتصال به زنجيره هاي تامين جهاني و همچنين انتخاب شريك تجاري مورد اعتماد در زنجيره تامين الكترونيكي مد نظر قرار گيرد. در اين راستا، وجود زير ساختهاي كليد عمومي (PKI) و مراكز اعتماد (CA) در ايجاد گواهي هاي الكترونيكي به عنوان مهمترين عناصر تكنيكي ايجاد اعتماد در زنجيره تامين الكترونيكي و گسترش زنجيره هاي تامين جهاني بررسي خواهد شد.

اعتماد ، مدل اعتماد ، زنجيره تامين الكترونيكي ، مديريت زنجيره تامين الكترونيكي(e-SCM)