خلق و توسعه فضاهاي شهري  Fulltext 

[ مسعود جعفري ] - عضــو هيئت علــمي و مديــر گروه معماري و گرافيك دانشگاه آزاد اسلامي واحد رودهن
[ شادي زهتابيان ] - مدرس دانشگاه آزاد اسلامي واحد رودهن رشته معماري

خلاصه مقاله:

فضا هاي شهري يكي از عمده ترين فصل هاي مباحث شهر سازي ميباشد. فضاهاي شهري كه در چهارچوب سكونتگاه ها و زيستگاهها قرارميگيرند و در مقياس هاي مختلف قابل توزيع در شهر بوده و نقاط عطفي در شهر بوجود مي آورند.
درون بافت شهرهايي كه از اصالت و از تاريخ پرباري برخوردار هستند از اين نوع فضا ها بسيار ديده ميشوند. فضاهاي باز با ارزشي كه محل ملاقات ها ، گردهمايي ها و گفتگو هاي تعدادي از شهروندان را تشكيل ميدهد.
اصولا در شهرهاي قديم تاكيد بر ايجاد اين نوع فضا ها بيشتر بود و در زمان حاضر متاسفانه بدلايل بسياري كه عمده آن مسائل اقتصاديست طرح اين نوع فضا ها اصولا در شهرسازي كمتر بميان ميآيد و آنچه كه از اين نوع فضا ها وجود دارند بدلايلي از بين برده ميشوند. اين فضا ها بصورت آزاد از عوامل عمده شهري محسوب ميشوند و در تعيين هويت شهر و در نتيجه ارتقا فرهنگ شهروندان نقش فراواني دارند و اين مهم از دير باز مورد توجه برنامه ريزان و طراحان شهري قرارميگرفته است.
تعديل در نقاط پرتراكم جمعيتي ، تقويت و تداعي خاطرات گذشته و ايجاد تعلق خاطره براي نسل هاي آينده ، ايجاد نشانه هاي شهري و آماده كردن و ايجاد بستري باز ، خارج از تراكم ساختماني و غيره از جمله عملكردهاي اين نوع فضا ها هستند كه در اين مقاله به تفصيل به آن پرداخته شده است.
فضاهاي باز جمعي در ترغيب ملاقات ها و بحث و گفتگو موثر بوده و ساكنين را از محيط هاي خصوصي و انزوا گرايي به محيط هاي جمعي و پرنشاط دعوت مينمايد.
در طراحي هاي شهري احيا اين فضا ها و خلق فضاهاي جديد مشابه مدنظر. توزيع اين نوع فضا ها در شهر و در مقياس هاي مختلف نه تنها باعث تنوع در بافت هاي شهري ميشود بلكه بحث هويت زائي را براي بافت بوجود مي آورد.
در زمينه نحوه توزيع، مقياس ، تركيب فضاهاي شهري با يكديگر ، گوناگوني اين فضاها ، وابستگي و عدم وابستگي با عناصر ديگر شهري و غيره از رهنمودهايست كه در اين مقاله به آن پرداخته شده است.

تراكم – هويت – خاطرات – بي پيرايگي – احيا هويت