ارزيابي موقعيت آستانه ورود هوا در جريان بر روي سرريزهاي بلند  Fulltext 

[ نادره طايفه نسكيلي ] - دانشجوي كارشناسي مهندسي آب
[ لعيا سيدمحمدزاده ] - دانشجوي كارشناسي مهندسي آب
[ عليرضا نجفي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد تاسيسات آبياري
[ مهدي ياسي ] - استاديار دانشگاه اروميه

خلاصه مقاله:

ارزيابي دقيق موقعيت بحراني در آستانه ورود هوا براي جريان بر روي سرريزهاي بلند از اهميت ويژه اي برخوردار است. روشهاي مختلف نيمه تجربي براي تعيين موقعيت نقطه بحراني ارائه شده است. اين مقاله محدوده خطاي برآورد و درجه اطمينان از كاربرد روشهاي موجود را با اطلاعات موجود از سرريزهاي اصلي و مدل هاي فيزيكي مقايسه و ارزيابي مي نمايد. نتايج نشان مي دهد كه كاربرد روابط پيشنهادي توسط : Ferrando & Rio (2002) , Keller & Rastogi (1977) Wood, et al . (1983) از دقت كافي جهت طراحي مقدماتي سرريزها برخوردار هستند. متوسط خطاي برآورد از سه روش فوق به ترتيب 1+% ، 2-% و2-% است. انحراف معيار خطاي استاندارد از اين سه روش به ترتيب 19%، 21% و 23% است. جهت طراحي مقدماتي، متوسط برآورد سه روش فوق با خطاي ميانگين 1-% در دامنه (58+% تا 44-%) با سطح اطمينان 95% پيشنهاد مي گردد. روش كاربردي در نحوه استفاده از نتايج حاضر در برآورد مطمئن تر موقعيت آُتانه ورود هوا بصورت دو مثال از طرح سرريز قديم و جديد سد بوكان (در ايران) تشريخ گرديده است. اطمينان كافي از برآورد موقعيت نقطه بحراني نياز به مطالعات خاص بر روي سرريزهاي واقعي دارد.

سازه هاي هيدروليكي ، سرريزها، لايه مرزي ، نقطه بحراني ، هواگيري