[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

معضلات افزايش تراكم در بافتهاي فرسوده شهري  Fulltext 

[ بهناز امين زاده ] - عضو هيئت علمي و مدير گروه مهندسي طراحي محيط

خلاصه مقاله:

شايد بتوان گفت شاخص ترين ويژگي شهرهاي بزرگي چون تهران ساختار مركب پيچيده آنهاست كه سبب مي شود تا ميان عناصر و اندامهاي كالبدي فضائي، ارتباطات و كنش هايي را سبب شود كه ساختار و عملكرد محيط شهري را در مقياس وسيعي متأثر سازد. موضوع تراكم هاي ساختماني از عوامل مهم و تأثير گذار بر ساختار كالبدي و عملكرد محيطي شهر است كه در حال حاضر
يكي از مهمترين عوامل ايجاد اغتشاش و عدم انسجام در بافتهاي كنوني مي باشد. غالباً افزايش تراكم يادآور برجسازيهاي مناطق شمال شهر و معضلات ناشي از احداث آنهاست كه خود جاي تعمق دارد با اينحال به جرأت ميتوان گفت معضل اصلي افزايش تراكم در بافتهاي فرسوده محلات مركزي و جنوبي تهران است كه در حال حاضر به عنوان ابزاري جهت نوسازي توده هاي ساختماني اين مناطق ايفاي نقش مي كند . آنچه كه در اين بافتهاي فرسوده بعنوان نوسازي مطرح و يا لااقل در حال انجام است تخريب ساختمانها و ايجاد بناهاي جديد با تراكم مازاد است . بررسي هاي انجام شده در منطقه 11 تهران (محدوده خيابان انقلاب در شمال، شوش در جنوب، نواب در غرب و حافظ در شرق ) بعنوان مطالعه موردي نشان مي دهد كه افزايش تراكم در اين بخشها نه تنها با سياستهاي طرح ساماندهي تهران منافات دارد كه بدليل عدم وجود زمينه از پيش تعريف شده و برنامه اي مشخص، مشكلات و معضلات محيطي و شهري بسياري را بخصوص در بخشهاي جنوبي اين منطقه سبب شده است . بنظر مي رسد سياستهاي بهسازي و نوسازي در چنين بافتهايي نيازمند برخوردي جامع در ابعاد گوناگون كالبدي، زيست محيطي و اجتماعي است.

افزايش تراكم، بافتهاي فرسوده، شهر تهران، منطقه 11 ، نوسازي و بهسازي