برهم كنش اكوسيستم با تاكيد بر محدوديت آب در محيط هاي شهري «مطالعه موردي شهر تهران»

[ مسعود تجريشي ] - دانشيار دانشكده مهندسي عمران دفتر مطالعات آب و محيط زيست دانشگاه صنعتي شريف

خلاصه مقاله:

با توجه به روند رشد مصرف سرانه آب و ميزان آب مورد نياز شهر تهران و مقايسه آن مصارف با منابع آب بالقوه سالم در اطراف شهر نشان مي دهد كه مصارف آب از مرز امكانات منابع آن گذشته است. گسترش بدون حد و مرز شهرنشيني و حاشينه نشيني، افزايش جمعيت ساكن و مهاجرت، توسعه صنعتي و تمركز صنايع در اطراف شهر بزرگ جهان با بحران جدي آب و محيط زيست وارد قرن بيست و يكم گردد. مناسفانه مشكلات تامين منابع آب براي شهر تهران به يك معضل براي توسعه مناطق دورر نيز تبديل گرديده كه توسه پايدار اين شهر و نقاط دورتر را در آينده با مخاطرات جدي روبرو خواهد كرد. تامين آب مورد نياز شهر تهران و ضرورت توزيع مناسب و بهداشتي آن، حجم بالايي از سرمايه گذاري درازمدت و كوتاه مدت و همچنين ساختار پيچيده اي از مديريت را ايجاب مي نمايد. در اين مقاله در ابتدا به تاثير توسعه شهري بر اكوسيستم هاي آبي اشاره و سپس به چرخه آب در محيط هاي شهري و چگونگي تاثير فعاليتهاي شهري و توسعه اي بر روي كميت و كيفيت منابع آب آن با نگرش حوزه اي و با در نظر گرفتن آب و فاضلاب اشاره خواهد شد. سپس در انتهاي مقاله توجه مديران و برنامه ريزان شهر نسبت به چالش هاي پيش رو براي توسعه پايداري شهري با تاكيد بر محوريت آب و برهم كنش اكوسيستم پرداخته شده و راه حل هايي متفاوت از آنچه تاكنون انجام شده و قرار است انجام نيز ارائه خواهد شد.