|
ارائه يك روش علمي به منظور تعيين اولويت احداث و توسعه مجتمع هاي ايستگاهي در اطراف ايستگاه هاي مترو با هدف توسعه بر مبناي حمل و نقل عمومي (TOD) Fulltext
نويسندهگان:
[ شهريار افندي زاده ] - دانشيار، دانشكده عمران دانشگاه علم و صنعت [ كامبيز مستوفي ] - كارشناس ارشد شركت مطالعات جامع حمل و نقل و ترافيك تهران
خلاصه مقاله:
امروزه بسياري از شهرهاي پيشرفته جهان، توسعه فضاهاي شهري بر مبناي حمل و نقل عمومي انجام مي شود. در اين راستا ايجاد وتوسه مجتمع هاي بزرگ ايستگاهي داراي كاربري هاي مختلف در اطراف ايستگاه هاي متارو از اهميت زيادي برخوردار است. شايان ذكر است كه از مزاياي ايجاد و توسعه مجتمع هاي ايستگاهي علاوه بر افزايش مطلوبيت استفاده از سامانه حمل و نقل همگاني، مي توان به كمك بهخ نوسازي و تجميع بافت هاي فرسوده، توسعه متناسب و زيباسازي فضاهاي شهري و همچنين درآمد زايي در راستاي توسعه سامانه حمل و نقل ريلي انبوه بر اشاره كرد. حالا با توحه به تعدد ايستگاه هاي مترو، انتخاب و تعيين اولويت صحيح آنها به منظور ايجاد و توسه مجتمع هاي ايستگاهي داراي كاربري هاي مختلف بر مبناي ارزش گذاري و بكارگيري روش هاي صحيح علمي، ضمن در نظرگيري معيارهاي موثر وعوامل مختلف اجتناب ناپذير است. با توجه به موارد مذكور در اين تحقيق به ارائه يك روش مشخص براي ارزيابي و اولويت ايستگاه هاي مترو به منظور ايجاد و توسعه مجتمع هاي ايستگاهي در اطراف آنها پرداخته شده است.به طور مختصر در اين روش سعي شده است كه با بهره گيري از نظريه هاي مكان يابي بهينه، مركز ثقل جغرافيايي تقاضاي توزيع شده در سطح شهر از نواحي توليد سفر با اهداف گوناگون شناسايي شده و ضمن در نظر گيري عواملي چون مقادير برآورد شده مجموع تعداد مسافر سوار و پياده شده در ايستگاه هاي مترو، همجواري با شبكه بزرگراهي شهر و قرارگيري ايستگاه در محل تلاقي خطوط مختلف ارزش گذاري محدوده اطراف ايستگاه هاي مترو به منظور ايجاد و توسعه مجتمع هاي ايستگاهي با كاربري هاي مختلف انجام شود. ضمن اين كه با ارائه يك نمونه موردي كارايي روش مذكور ارزيابي شود.
كلمات كليدي:
مجتمع هاي ايستگاهي، ايستگاه هاي مترو، توسعه بر مبناي حمل و نقل عمومي
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-SCT02-SCT02_027.html ]
|