ساخت و ساز در مركز تاريخي تهران  Fulltext 

[ فرخ زنوزي ] - مهندسان مشاور باوند

خلاصه مقاله:

در پنج دهه اخير، شهرهاي كشورمان و از جمله پايتخت گسترشي شتابان داشته اند. ساخت و سازي عظيم در محدوده تهران بزرگ و پيرامون آن رخ داده اما كيفيت ساخت و ساز با افزايش كميت تنزل روز افزون داشته است. خصوصيت ديگر اين رشد گريز از مركز تاريخي و گرايش به پيرامون است. در سال هاي اخير بهره وري از سرمايه هاي مادي و معنوي رها شده در تهران قديم و بازيابي هويت شهري در ميان صاحبنظران و مراجع رسمي مطرح شده و تلاش هايي در زمينه بهسازي و نوسازي مراكز تاريخي شهرها صورت گرفته است. طرح بهسازي و نوسازي محله سيروس (يا چالميدان، يكي از پنج محله تهران صفوي) با رويكرد مشاركتي، نخستين نمونه در نوع خود به مثابه آغازي براي «بازگشت به مركز تاريخي» تهران محسوب مي شود كه در محدوده اي به وسعت 40 هكتار تهيه شد و به تصويب رسيد. بهره گيري از مشاركت مردم، بخش عمومي، بخش خصوصي و دولت در عمران اين محله براي ساماندهي بافت فرسوده و بهسازي و نوسازي بناها و فضاها به كمك روش هاي تشويقي از هدف هاي اين طرح است. براي جذب منابع مالي و انساني تمركز اين منابع بر حادترين و فوري ترين مسائل محله، طرحي پيشتاز تعريف شده كه در قالب آن مهمترين راسته تاريخي محله به يك محور مجهز خدماتي تبديل مي شود تا مردم و سرمايه گذاران بخش خصوصي را به تداوم و تغيير در محله دلگرم سازد. براي اسكان مردمي كه در املاك اطراف اين محور زندگي مي كنند بخشي از فرسوده ترين بافت محله شناسايي و طراحي براي احداث يك مجموعه مسكوني در آن تهيه شده است. بر اساس ضوابط و مقررات طرح مصوب تامين حداقل عرصه 350 متر مربع براي مجموعه سازي الزامي است . از اين رو، قطعات كوچك مي بايست تجميع شوند. به منظور راه اندازي اين امر و ارائه الگو، توافق شده است كه يك مجموعه در اولويت اول طراحي و اجرا شود. اسناد تصويري معرف طرح نمونه در اين گفتار ارائه مي شود.

مراكز تاريخي شهرها، بافت هاي ارزشمند تاريخي، تجديد ساختار، سرمايه گذاري و مشاركت، الگوي مسكن