مقايسه ضايعات آلي اسيدي و غير اسيدي به منظور ارتقاء كيفيت، پايداري و اصلاح خصوصيات فيزيكوشيميايي يك خاك شور و سديمي

[ سعيد كليچ ] - دانشجوي كارشناسي ارشد گروه خاكشناسي دانشگاه زنجان
[ احمد گلچين ] - دانشيار گروه خاكشناسي دانشگاه زنجان

خلاصه مقاله:

در بسياري از نقاط جهان، ساختمان خاك و پايداري آن براي فعاليت هاي كشاورزي نا مطلوب گرديده است. عواملي همچون افزايش ميزان سديم تبادلي، كاهش ميزان ماده آلي خاك و كاهش فعاليت موجودات خاكزي در اين امر دخالت ۲ دارند. خاكهاي شور و سديمي از مشخصه مناطق خشك و نيمه خشك بوده كه در كشور ما وسعتي در حدود ۱۵ تا ۶ ميليون هكتار، يا به عبارتي ۱۰ تا ۱۵ درصد مساحت ايران را به خود اختصاص داده است[ ۵]. عدم اصلاح خاكهاي شور و سديمي و شسته شدن املاح از اين خاكها در اثر بارندگي و آبياري باعث تبديل شدن اين خاكها به خاكهاي سديمي شده كه به مراتب خصوصيات فيزيكي نامطلوبتري دارند. در صورتي كه اين امر اتفاق بيفتد، نتايجي همچون افزايش پراكنش رسها، نابودي ساختمان خاك، تشكيل سله در سطح خاك، كاهش سرعت نفوذ آب به خاك، افزايش روان آب سطحي و در نهايت فرسايش خاك را به دنبال خواهد داشت كه همگي سبب كاهش باروري، از بين رفتن خاك و دشواري كشت و كار در اين خاكها خواهد شد[ ۶]. يكي از روشهاي اصلاح خاكهاي شور و سديمي استفاده از مواد اصلاحي ارزان قيمت و كم هزينه مثل ضايعات آلي مي باشد. با توجه به اينكه مواد آلي يكي از عوامل مهم و تاثيرگذار دركيفيت خاك است، مي تواند نقش بسيار مهمي در تثبيت ساختمان و بهبود خصوصيات فيزيكوشيميايي خاك داشته باشد[ ٧] هدف اين تحقيق بررسي تاثير ضايعات آلي مختلف، در اصلاح و بهبود خصوصيات فيزيكوشيميايي يك خاك شور و سديمي و مقايسه تاثير ضايعات آلي اسيدي و غير اسيدي در اين ارتباط مي باشد.