اولويت بندي كاربري اراضي به منظور مديريت پايدار خاك (مطالعه موردي : منطقه علمدار بهبهان)

[ مهدي بي نياز ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مرتعداري، دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران
[ امين صالح پورجم ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبخيزداري، دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران
[ محمدكيا كيانيان ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت مناطق بياباني، دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران
[ حجت الله خدري ] - استاديار و عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد چمران اهواز

خلاصه مقاله:

رشد و توسعه پايدار منابع طبيعي و بالاخص خاك بدون توجه به تناسب اراضي امكان پذير نيست، بنابراين استفاده از اراضي بايستي بر اساس امكانات بالقوه و بالفعل آن ها در چارچوب مطالعات تناسب اراضي انجام گيرد. در مطالعات تناسب اراضي، شرايط فيزيكي منطقه مورد بررسي قرار گرفته و يك ارتباط منطقي با خصوصيات مورد نياز كاربري هاي مختلف برقرار مي گردد و سپس كلاس هاي تناسب فيزيكي اراضي براي اين كاربري ها در واحدهاي اراضي مورد مطالعه تعيين مي گردد هدف از اين مطالعه، ارزيابي و تعيين تناسب اراضي حوزه ي آبخيز علمدار براي كاربري هاي پنجگانه استاندارد، كشت ديم، كشت آبي، مرتع و جنگل بوده است.

تناسب اراضي، اولويت كاربري، روش فائو، علمدار بهبهان، محدوديت ها