بررسي تراكم پذيري خاك در ارتباط با شرايط زمين شناسي

[ ماشاالله خامه چيان ] - بخش زمين شناسي دانشگاه تربيت مدرس

خلاصه مقاله:

در طراحي سازه هاي مهندسي معمولا دو بررسي به صورت مجزا انجام مي گيرد: مطالعات زمينشناسي از قبيل ريخت شناسي، وضعيت لايه بندي خاك و سنگ و غيره، و مطالعات ژئوتكنيكي از قبيل مكانيك خاك و مهندسي پي كه بر اساس ويژگيهاي فيزيكي و مكانيكي خاك و سنگ محل سازه مورد نظر انجام مي گردد. جالب توجه است كه اخيرا ارتباط بينن اين دو موضوع در ارزيابي ويژگيهاي مهندي خاكها بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. همانگونه كه Mitchel (1992) اشاره كرده است كه تعيين مشخصات خاكهاي غير اشباعنياز به آگاهي از ماهيت مواد و تاريخچه رسوبگذاري آنها دارد در اين بررسي سعي شده است داده هاي مربوط به تراكم پذيري خاك در دشت ساگا – ژاپن كه به صورت نشست زمين نمود پيدا كرده است. در ارتباط با شرايط زمين شناسي منطقه مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
دشت ساگا با ارتفاع كمتر از 5 متر از سطج دريا و مساحت حدود 400 كيلومتر مربع در جنوب غربي ژاپن در جزيره كيوشو قرار دارد. اين دشت بوسيله سنگهاي گرانيتي و متامورفيك مزوزوئيك و رسوبات پالئوسن و سنگهاي ولكانيك نئوژن و درياي آرياك (Ariake Sea) احاطه مي گردد. سه رودخانه اصلي در اين دشت جاري است كه پس از رسوب گذاري مقدار قابل ملاحظه اي از رسوبات در دشت به درياي آرياك مي ريزند. رسوبات تراكم پذير با ضخامت تا 200 متر در بعضي نقاط، سطح دشت را پوشانده است كه به علت متراكم شدن اين لايه ها (عمدتا قسمتهاي فوقاني) نشستي حدود 1/09 متر در فاصله زماني بين سالهاي 1992-1957 در اي دشت رخ داده است.