تحليل ساختاري كوه دالنشين و مناطق اطراف آن در شمال درياچه طشك فارس و تاثير آن بر مناطق اطراف آن

[ قدرت الله فرهودي ] - بخش زمين شناسي دانشگاه شيراز
[ سيدمحمدابراهيم رشيدي ] - بخش زمين شناسي دانشگاه شيراز

خلاصه مقاله:

روند عمومي رشته كوههاي زاگرس ايران شمال غرب – جنوب شرق است، در حاليكه راستاي محوري كوه دالنشين كه در بخش جنوبي اين رشته كوهها قرار دارد از اين روند پيروي نمي كند. عده اي از نويسندگان نيز در گذشته به اين ناهمروندي اشاره نموده اند. استونلي در 1981 اين ناهمروندي را به وجود يك گسل راستالغز چپگرد كه از كنار يال شمالي غربي كوه دالنشين مي گذرد احتمال داده است. بررسي عكسهاي هوايي و ماهواره اي و بررسيهاي زمين شناسي صحرايي توسط نويسندگان وجود اين گسل را تاييد كرده است.
براي فهم بهتر چگونگي دگر شكليهاي ايجاد شده در منطقه كه بر اثر حركت اين گسل روي داده است، منطقه اي با وسعت بيش از 4000 كيلومتر مربع در اطراف كوه دالنشين انتخاب شده است. منطقه شامل طاقديسهاي متعددي است. كوه روشن در شرق كوه دالنشين بلندترين تاقديس منطقه است و روند NW-SE نشان مي دهد . در شمال كوه دالنشين كوه ميان موله قرار دارد كه باز هم روند NW-SE دارد و بنظر مي رسد كه در گذشته با كوه روشن در يك راستا قرار داشته است و توسط گسل چپگرد اصلي منطقه (گسل S1 كه خود موجب چرخش كوه دالنشين شده است) از آن جدا شده است.