نگرشي بر پتروگرافي و ژئوشيمي افيوليت شمال نائين  Fulltext 

[ شهرزاد منوچهري ] - دانشجوي دكتراي زمين شناسي - دانشكده علوم زمين - دانشگاه شهيد بهشتي
[ سيدمحمود پورمعافي ] - گروه زمين شناسي ، دانشكده علوم زمين ، دانشگاه شهيد بهشتي

خلاصه مقاله:

آميزه افيوليتي شمال نائين، بخشي از كمربند افيوليتي اطراف خرد قاره ايران مركزي است كه نخستين بار توسط داوود زاده (1971) مورد بررسي كلي قرار گرفته است. مجموعه فوق، خصوصيات يك واحد افيوليتي ايده آل را تا حدود زيادي در خود حفظ كرده است. انواع سنگهاي آذرين، دگرگوني و رسوبي در اين سكانس رخنمون دارند. توده هاي عظيم هارزبورژيت ها در كنار واحدهاي كوچكتر گابرو، بازالت، دياباز و سنگهاي اسيدي قرار گرفته اند. دگرساني به صور مختلف منطقه را تحت تاثير قرار داده و در سنگهاي متفاوت اثرات متفاوتي را بجا گذاشته است. بخشي از اين تغييرات مربوط به دگرگوني يا دگرساني كف دريا است كه منجر به متاسوماتيزم سديم در كل منطقه گرديده است. تمامي سنگهاي خروجي بازيك منطقه تحت تاثير، در حد شسيت سبز به متابازيتها تبديل شده و گاهي تا رخساره امفيبوليت نيز دگرگون شده اند. از نقطه نظر ژئوشيميايي سنگهاي منطقه تمايل توله ائيتي داشته و با افيوليتهاي نوع هارزبورژيتي (H.O.T) و نيز بازالت هاي ميان اقيانوسي نوع (P-MORB)P تشابهات نسبتا خوبي را نشان مي دهند.