مطالعه نانوپلانكتونهاي نهشته هاي نئوژن مناطق شمالي ايران  Fulltext 

[ فاطمه هادوي ] - گروه زمين شناسي، دانشگاه فردوسي مشهد

خلاصه مقاله:

در طي دوران نئوژن دو حوضه رسوبي در فلات ايران گسترش داشته است:
الف – حوضه شمال كه بخش شمالي گسل شمالي البرز و دشت ساحلي درياي خزر را در بر مي گرفته است. در البرز حوضه رسوبات دريايي و لب شور دوره نئوژن با رخساره پاراتتيس از دورهميوسن مياني بالايي تا اشكوب نئوكاسپين بر جاي گذاشته شده است.
ب- حوضه جنوبي كه در جنوب رشته جبال البرز توسعه داشته و شامل ايران مركزي و جبال زاگرس مي باشد. در اين حوضه رخساره دريايي نئوژن از رخساره تتيس از دوره اليگوسن تا ميوسن بالايي بر جاي گذاشته شده است(ياسيني 1360). در اين بررسي رسوبات نئوژن حوضه پاراتتيس واقع در منطقه كوهپايه اي بين علمده و نكارود بوسيله نانوپلانكتون هاي آهكي مطالعه و سن يابي شده اند.
نانوپلانكتون هاي آهكي، جلبكهاي قهوه اي طلايي هستند كه براي تطابق بين قاره اي و بين اقيانوسي رسوبات مورد استفاده قرار مي گيرند و امروزه زون بندي هاي ارائه شده بر مبناي اين موجودات از ساير زون بندي هاي انجام شده بر پايه ديگر موجودات پلانكتون دقيق تر است.
در مطالعات كنوني براي اولين بار تعداد 17 جنس و 31 گونه نانوپلانكتون هاي آهكي نهشته هائي از نئوژن كه در سال 1360 توسط ياسيني به سارماسين نسبت داده شده شناسايي و عكسبرداري شده اند. بر اساس حضور فسيل هاي مذكور سن نهشته هاي ياد شده مرز ميوسن پليوسن پيشين مي باشد كه با زون هاي NN12-NN15 وابسته به زون بندي مارتيني 1971 همخواني دارد.