بيواستراتيگرافي سازند آب دراز بر اساس نانوپلانكتونهاي آهكي در مقطع تيپ  Fulltext 

[ فاطمه هادوي ] - گروه زمين شناسي، دانشگاه فردوسي مشهد
[ افسانه صنعتي ] - گروه زمين شناسي، دانشگاه فردوسي مشهد

خلاصه مقاله:

با توجه به ارزش چينه شناسي ناتوپلانكتونهاي آهكي در تعيين سن طبقات رسوبي دوران دوم تا عهد حاضر، مطالعات انجام شده بر شناسايي و معرفي نانوپلانكتونهاي آهكي برش الگوي سازند آب دراز استوار مي باشد. اين مقطع در شرق جاده مشهد – سرخس در گردنه مزدوران با مختصات جغرافيايي ً00 َ33 60 درجه سانتي گراد واقع است و شامل شيل ، مارن و سنگ آهك چاكي سفيد مايل به خاكستري و يا زرد مي باشد. به منظور مطالعه و بررسي نانوپلانكتون هاي موجود، از برش مذكور نمونه برداري كرده، سپس نمونه هاي برداشت شده پس از انجام مراحل آماده سازي، مورد مطالعه ميكروسكوپ و سپس عكس برداري قرار گرفتند. تاكنون مطالعات چينه شناسي و فسيل شناسي متعددي بر روي سازند آب دراز صورت گرفته است. مطالعات فسيل شناسي بيشتر بر مبناي فرامينيفرها بوده و اينك نانوپلانكتونهاي اين سازند براي نخستين بار معرفي ميشوند. نتايج حاصل از مطالعات تاكسونوميكي نانوپلانكتونهاي مورد مطالعه منجر به معرفي 30 جنس و 46 گونه مي شود.
بر اساس پيدايش گونه هاي شاخص و تجمع فسيلي همراه آنها تعداد چهار بايوزون در توالي رسوبي مذكور تعيين گرديده كه با زونهاي CC14-CC17 زون بندي (Sissingh, 1977) مطابقت دارد. بر مبناي بايوزونهاي ياد شده سن سازند آب دراز در برش الگو كنياسين پسين – مرز سانتونين پسين / كامپانين پيشين پيشنهاد مي گردد.