ميكروفاسيس، توالي ها و محيط رسوبي سازند سروك در خوزستان و لرستان

[ علي حسين جليليان ] - گروه زمين شناسي دانشگاه پيام نور اهواز
[ يعقوب لاسمي ] - گروه زمين شناسي دانشگاه تربيت معلم تهران

خلاصه مقاله:

سازند سروك واحد كربناته ضخيمي است (820m در برش نمونه) كه داراي سن كرتاسه مياني (آلبين – تورونين) بوده در منطقه زاگرس (حاشيه جنوبي نئوتتيس) نهشته شده است. براي مشخص شدن ويژگيهاي رخساره اي و وضعيت محيط رسوبي، دو برش از اين سازند بعني برش نمونه درخوزستان وسفيد كوه در لرستان به تفصيل مورد بررسي قرار گرفتنمد. مطالعات صحرايي و آزمايشگاهي به شناسايي 12 ميكروفاسيس از وكستون تاگرين ستون و باند ستون منجر گرديد كه در چهارگروه محيطي درياي باز، سد ، مرداب و پهنه جزر و مدي قرار گرفتند. تغييرات عمودي ميكروفاسيس ها و منحني مربوط به تغييرات نسبي عمق بيانگر اين واقعيت است كه سنگهاي كرتاسه مياني در خوزستان از دو سيكل بزرگ پسرونده رده سوم و چندين سيكل به سمت بالا كم عمق شونده، كوچكتر (Parasequence) تشكيل شده اند. تغيير جانبي رخساره هاي كم عمق سازند سروك به رخساره هاي عميق سازند گرو (نئوكومين – كنياسين) و فقدان واردات آواري در رخساره هاي جزر و مدي ناحيه لرستان نشانه وجود يك پلاتفرم مجزا (Isolated Platform) در بخش شمال غربي برش نمونه مي باشد. در مجموع مي توان گفت محيط رسوبگذاري سازند سروك پلاتفرم كربناته اي از نوع فلات حاشيه دار (Rimmed shelf) بوده كه با شيبي به سمت شمال غرب تداوم داشته است.