مطالعه ويژگيهاي هيدروژئوشيميائي منابع آب در سازندهاي سخت شيركوه يزد  Fulltext 

[ محمد زارع ] - استاديار بخش زمين شناسي دانشگاه شيراز
[ عزت اله رئيسي ] - استاد بخش زمين شناسي دانشگاه شيراز
[ فريدون كرم پور ] - دانشجوي كارشناسي ارشد هيدروژئولوژي دانشگاه شيراز

خلاصه مقاله:

در اين تحقيق منابع آب سازند هاي سخت منطقه شيركوه مورد توجه قرار گرفته، كه به لحاظ اهميت اصلي ترين منبع تغذيه حوضه آبريز كوير سياهكوه در استان يزد ميباشد.
ضمن اين مطالعه معلوم گرديد كه متوسط نسبتهاي وزني كاتيوني Mg: K,Mg:Na,CaLK,Ca:Na در آبهاي گرانيتي منطقه، بيشتر از نسبتهاي ياد شده در سنگهاي گرانيتي ميزبان هستند. احتمالا علن آن بيشتر بودن نرخ انحلال كاتيونهاي داراي كلسيم و منيزيم نسبت به كانيهاي حاوي سديم و پتاسيم، و نيز تبادل كاتيوني مي باشد. از طرفي تيپ آب از نواحي تغذيه به طرف نواحي تخليه، در جهت افزايش TDS ، از Ca-HCO3 به Mg-Ca-HCO3 تغيير مي كند. در ابتداي مسير جريان و در سنگهاي گرانيتي انحلال كانيهاي كلسيك بيشتر است. پس از ورود آب به آبرفتهاي وسط دره و حركت در اين محيط، انحلال كانيهاي داراي منيزيم و يا تبادل كلسيم آب با منيزيم روي كانيهاي رسي و مواد آلي باعث كاهش نسبت Ca:Mg و تغيير تيپ آب زير زميني مي شود. همچنين ضمن مطالعه مقدار سيليس محلول در آب، مشاهده گرديد كه در فصل تر ميزان سيليس محلو در اثر انحلال كانيهاي سيليكاته در جهت مسير جريان آب افزايش مي يابد. اما در فصول خشك روند مذكور معكوس مي شود و در جهت جريان، ميزان سيليس كاهش مي يابد. احتمالا در اين شرايط به علت زمان ماندگاري زياد و رسيدن محلول حاوي سيليس به حالت اشباع تشكيل و رسوبگذاري كاني ثانويه حاوي كاتيونهايي از قبيل منيزيم و كلسيم باعث مصرف شدن اين اجزاء در طول مسير جريان مي گردد.