استفاده از شواهد ساختاري و ريزساختاري در شناسايي تاريخچه دگرريختي اطراف ني ريز  Fulltext 

[ خليل سركاري نژاد ] - استاديار بخش زمين شناسي دانشگاه شيراز
[ رامين مدني ] - دانشجوي كارشناسي ارشد تكتونيك، بخش زمين شناسي دانشگاه شيراز

خلاصه مقاله:

تفسير عكس ماهواره اي با مقياس 1/100000 و عكس هاي هوايي با مقياس 1/50000 و همچنين بازديدهاي صحرائي در اطراف ني ريز، حضور سه دسته گسل را با روندهاي متفاوت نشان مي دهد. گسلهاي دسته اول روندي شمال شرق – جنوب غرب با جابجايي امتداد لغز چپگرد، هماره با مولفه هاي شيب لغزي از خود نشان مي دهد. دسته دوم گسلها كه روند شمال غرب – جنوب شرق دارد، جابجايي امتداد لغز راستگرد داشته و بنظر مي رسد داراي مولفه هاي شيب لغز فشارشي باشند. جديدترين دسته گسلها، روند شرق شمال شرق – غرب جنوب غرب دارد و به نظر مي رسد كه اين گسلهاف معكوس با مولفه امتداد لغز بانشد. شواهد ساختاري و ريز ساختاري در اين ناحيه، حضور حداقل پنج فاز دگر ريختي را تاييد مي كند. دگر ريختي D2 ,D1 به ترتيب محصول فشارش عمود بر كوهزاد و كشش موازي با كوهزاد هستند. دگر ريختي D4 , D3 به ترتيب محصول فعاليت گسلهاي دسته اول و دوم هستند. حضور بعضي شواهد ساختاري نشان دهنده حاكميت شرايط نوردپذير در طي دگر ريختي D1 تا D4 در بعضي از واحدهاي سنگ زمينساختي ناحيه مثلا آميزه هاي رنگين و راديولاريت هاست. پنجمين فاز دگر شكلي D5 مرتبط با فعاليت دست سوم گسلهاست. شواهد صحرايي نشان دهنده تسلط شرايط شكنا در طي دگر ريختي D5 در تمام واحدهاي سنگ زمينساختي است. تغيير ساز و كار امتداد لغزي گسلها به گسلش معكوس در تغيير دگر ريختي D4 به D5 نشان دهنده تغيير ميدان تنش و شكل بيضوي واتنش است. ميدان استرس حاكم در منطقه به نحوي است كه بيشينه محورهاي اصلي تنش در آن داراي روند تقريبي شمال است. به نظر مي رسد ناحيه مورد مطالعه در امتداد شمال شمال غرب در حال كوتاه شدگي است.