فرايندهاي دياژنتيکي (سيليسي شدن و استيلوليتي شدن) و نقش آنها ر کنترل کيفيت سنگهاي ساختماني مرمريت، مطالعه اي از معادن ايران مرکزي  Fulltext 

[ ناصر ارزاني ] - استاديار دانشگاه پيام نور اصفهان

خلاصه مقاله:

معادن سنگهاي ساختماني مرمريت که در مجموعه افيوليتي شمال نايين قرار دارند مورد مطالعه قرار گرفته و با مقايسه اي که با معادن مرمريت خور و بيابانک (استان اصفهان)، آباده و دهبيد ( استان فارس) صورت گرفته است نشان مي دهند که چگونه فرايند هاي دياژنتيکي مي توانند با توالي ( تقديم و تأخير) تأثير خود در کنترل کيفيت سنگ از نظر کوپ دهي، برش پذيري و پلاک دهي، صيقل پذيري، رنگ و درجه استحکام و در نهايت بازار فروش، نقش اساسي داشته باشند. از ميان فرايند هاي دياژنتيکي،در اين مقاله به تأثير سيليسي شدن، تبلور مجدد و استيلوليتي شدن توجه گرديده و به مواردي که مهندسين ناظر در روند عمليات اکتشاف در اين گونه معادن مواجه هستند اشاره شده است. استيلوليتي شدن و ايجاد زنجيره ( در اصطلاح معدنکاران) پديده اي متداول و شناخته شده در سنگهاي آهکي ( مرمريت) است. اين پديده مي تواند در مراحل اوليه تا اواخر دياژنز عمل کرده و به اشکال مختلف شبکه هاي خود را در سنگ به وجود آورد. سيليسي شدن ممکن است به صورت تشکيل نودولها و باندهاي سيليسي و يا جايگزيني فسيل هاي کلسيتي و زمينه هاي آهکي سنگ صورت گيرد که موضوع آخر مورد بحث ما نمي باشد. برآيند عملکرد دو فرايند استيلوليتي شدن و سيليسي شدن در معادن سنگهاي ساختماني مرمريت در شمال نايين با استيلوليتي شدن و تبلور مجدد در معادن آباده قابل مقايسه است و بطور کلي ترکيب هر دو فرآيند درجه کيفيت سنگ را کاهش مي دهد.