نقش بايوفاسيس ها در تشخيص سکانسها رسوبي توالي ائوسن در ناحيه حمزه علي

[ حسين وزيري مقدم ] - دانشگاه اصفهان، دانشکده ي علوم، گروه زمين شناسي
[ پرستو ترانه ] - دانشگاه اصفهان، دانشکده ي علوم، گروه زمين شناسي

خلاصه مقاله:

بايوفاسيس هاي غالب در رسوبات ائوسن ناحيه ي حمزه علي که جزء زاگرس مرتفع مي باشد از عميق به کم عمق عبارتند از: 1- فرامينيفر پلانکتونيک، 2- نوموليتيده، ديسکوسيکلينده، فرامينيفر پلانکتونيک، 3- نوموليتيده، ديسکوسيکلينيده، 4- آلوئولينا، نوموليس، 5- آلوئولينا-اربيتوليس-سومالينا 6-آلوئولينا-ميليوليد-بايوکلاست. بايوفاسيس هاي فوق الذکر حاکي از آن هستند که رسوبات ائوسن ناحيه ي مورد مطالعه در يک پلاتفرم کربناته از نوع شلف باز ته نشست پيدا کرده اند. در اين پلاتفرم در طول ائوسن زير محيطهاي دامنه ي شلف عميق، بخشهاي داخلي، مياني و خارجي شلف کم عمق درياي باز تشخيص داده شده است. سه سکانس رسوبي در توالي ائوسن تشخيص داده شده است.Transgressine Systems Tracts با فرامينيفرهاي پهن و بزرگ منفذدار و فرامينيفرهاي منفذدار (بايوفاسيس 1 و 2 و 3) مشخص مي گردد. فراواني فرامينيفرهاي بدون منفذ و وجود فرامينيفرهاي منفذدار (بايوفاسيس 4 و 5 و 6) نشانگر رسوبات Hghstand System Tracts ديده مي شود. مرز سکانسها با تغييرات ناگهاني در مشخصات سنگ شناسي و فوني مشخص مي شود.