نگرشي نو بر تكوين و تكامل نئوتتيس و ارتباط آن با ماگماتيسم ترشيري اروميه- دختر و البرز غربي - آذربايجان  Fulltext 

[ محسن مويد ] - گروه زمين شناسي، دانشكده علوم طبيعي، دانشگاه تبريز

خلاصه مقاله:

شواهد زمين شناسي نشان مي دهد كه باز شدن نئوتتيس بايستي قديمي تر از پرمين باشد. بعد از تكوين نئوتتيس در راستاي NW-SE گسترش در بخشهاي مختلف آن يكسان صورت نگرفته است. بطوريكه در بخشهاي جنوب شرفي نرخ گسترش زياد در بخشهاي شمالغربي نرخ گسترش كم بوده است و اين ويژگي با مطالعه افيوليتهاي تيپ ها زربوژيتي عمان و لرزوليتي بخش شمالغرب كشور مشخص شده است. اين سبك گسترش باعث توليد فرورانش با سرعت بالا در بخش جنوبشرقي و فرورانش با سرعت كم در بخش شمالغربي اين اقيانوس شده است. در اين سيستم دو فرورانش متوالي و رو به شمالشرق در نظر گرفته شده است: اولي فرو رانش پوسته اقيانوسي به زير پوسته اقيانوسي به زير پوسته قاره اي و توليد ماگماتيسم تيپ حاشيه فعال قاره (ماگماتيسم مروزوئيك حاشيه غربي ايران مركزي).
با توجه به فعال بودن دو زون فرو رانش، مي توان دو زوج نوار دگرگوني از اين دو سيستم فرورانش را تصور نمود كه بعد از خاتمه فرو رانش در كرتاسه و در طول سنوزوئيك، در اثر فرايندهاي كوهزائي تصادفي در مجاورت هم قرار گرفته اند (مويد، 1380).
در اين صورت نميتوان ماگماتيسم ترشيري زونهاي اروميه – دختر و البرز غربي – آذربايجان را به اين فرو رانش نسبت داد (مويد 1380).