پديده اسفروليتي شدن سنگهاي ريوليتي - ريوداسيتي در منطقه شمال غرب آران (كوه اناربنه)  Fulltext 

[ محمدعلي مكي زاده ] - گروه زمين شناسي، دانشكده علوم، دانشگاه اصفهان
[ نسيم متغير ] - گروه زمين شناسي، دانشكده علوم، دانشگاه اصفهان

خلاصه مقاله:

مطالعات پتروگرافي بر روي سنگهاي حاشيه توده نفوذي منطقه و دايكهاي موجود صورت گرفته است. تركيب اين سنگها، اغلب ريوليت تا ريوداسيت مي باشد.
بافت سنگهاي حاشيه توده نفوذي منطقه و دايكهاي موجود اغلب پورفيري و فلسيتيك و در برخي قسمتها به صورت اسفروليتي مي باشد.
اسفروليتهاي سنگهاي منطقه مورد مطالعه، متشكل از فيبرهاي رشته اي به صورت كروي، خطي و در قسمتي به شكل پلي گون و با اندازه يا قطري از ميليمتر تا حد سانتيمتر است. اين رشته هاي فيبري، از آلكالي فلدسپات به همارن كوارتز، با هسته اي از بلورهاي فلدسپات در مركز آن مي باشند. پديده خاموشي اسفروليتها بسيار جالب است و به صورتهاي پر مانند و يا بادبزني شكل و تداخلي ديده مي شود. در نتيجه حرارت اعمال شده از توده نفوذي و نيز تاثير سيالات هيدروترمال در امتداد لايه بندي ها، بلورهاي كوارتز و فلدسپات نفوذ كرده و تبلور مجدد اين كانيها، بافتي شبيه به گرانيت ميكروگرانولار در برخي قسمتها، شده است. اين تبلور مجدد، همراه با فنوكريستهاي اوليه ريوليت، در بخشهاي، تشكيل يافت پورفيروئيدي را نيز داده است. تشكيل اسفروليتهاي منطقه مورد مطالعه در نتيجه دويتره شدن شيشه مي باشد.
اين اسفروليتها، داراي رشد تداخلي (همرشدي كوارتز و فلدسپات) بوده و حاصل سرد شدن شديد مذابهاي سيليسي با گرانروي بالا و رشد اين مواد در گدازه و يا ماگماهايي مي باشد كه سريعا سرد گشته اند.