چينه نگاري سنگي و چينه نگاري زيستي سازند دليچاي در غرب شاهرود  Fulltext 

[ مريم شفيع زاد ] - مديريت اكتشاف شركت ملي نفت ايران
[ كاظم سيدامامي ] - دانشكده فني - دانشگاه تهران
[ سيدحميد وزيري ] - گروه زمين شناسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال
[ نادر كهنسال قديم وند ] - گروه زمين شناسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال

خلاصه مقاله:

رخنمون هاي مناسبي از سنگ هاي ژوراسيك مياني در دامنه كوه هاي تپال و پريخان در غرب شاهرود (محدوده ساختاري البرز شرقي) وجود دارد. سازند دليچاي در منطقه مورد مطالعه اساس از تناوب هاي مارني و آهكي تشكيل شده است. اين سازند با 235 متر ضخامت در دو برش تپال و پريخان مورد مطالعه چينه شناسي، فسيل شناسي و محيط رسوب قرار گرفته و به 8 بخش تقسيم و توصيف شده است. سازند دليچاي در هر دو برش مذكور، در مرز زيرين خود به واسطه يك ناپيوستگي فرسايشي موازي بر روي سازند شمشك قرار داشته و در مرز بالايي به طور هم شيب و گذر تدريجي توسط سنگ آهك هاي ضخيم لايه سازند لار پوشيده ميشود.
از دو برش مورد مطالعه، 1985 نمونه فسيلي جمع آوري گرديد، كه 1749 نمونه آمونيتي و 236 نمونه از ديگر گروه هاي فسييلي (بلمنيت، گاستروپود،پلسي پور، براكيوپود، اكينودرم، اسفنج) بوده، بامطالعات انجام شده 42 جنس و 67 گونه آمونيتي شناسايي و معرفي شده است. بر اساس مجموعه فسيلي شناسايي شده براي سازند دليچاي در منطقه غرب شاهورد سن باژوسين پسين – آكسفوردين پيشين را مي توان در نظر گرفت . فون هاي آمونيتي ژوراسيك مياني غرب شاهرود عمدتا با فون هاي آمونيتي اروپاي شمال غربي و زير مديترانه ارتباط نزديكي را نشان مي دهد. مطالعه ميكروفاسيس ها نشان ميدهد كه نهشته هاي سازند دليچاي عمدتا در بخش عميق درياي باز نهشته شده اند.