مطالعه و بررسي ماهي هاي فسيل سازند پابده در باباحيدر (ناحيه شهركرد)  Fulltext 

[ پروانه بهرامي ساماني ] - گروه زمين شناسي، دانشكده علوم، دانشگاه فردوسي مشهد
[ علي اصغر آريائي ] - گروه زمين شناسي، دانشكده علوم، دانشگاه فردوسي مشهد

خلاصه مقاله:

در زمان پالئوژن، قسمت قابل توجهي از جنوب غربي آسيا، كف بستر اقيانوس تتيس بوده است. بطور ناگهاني شرايط زندگي درياهاي تتيس تغيير نموده و سبب مرگ و مير دسته جمعي ماهي ها مي گردد. اين مرگ و مير دسته جمعي، در حفظ شدگي ها وافر فسيل ماهي در رسوبات كف بستر موثر افتاده است.
ماهي هاي پالئوژن ايران براي اولين بار در شمال ايلام مطالعه گرديد. اخيرا محل جديدي از ماهي هاي استخواني در غرب شهر كرد (بابا حيدر) در آهكهاي مارني اندكي بيتومينه (لايه هاي ماهي دا) سازند پابده كشف شده است. در اين ناحيه براي اولين بار افق ماهي دار اثر جاده سازي در سال 1991 كشف شد كه ا زآن زمان، توجه همگان را بر انگيخته است. مطالعات فوق ماهي لايه هاي ماهي دار اندكي قبل آغاز شده است و بنابراين تنها گزارش هاي مقدماتي مجموعه ائوسن فوقاني غرب شهركرد موجود است.
در سال 1967 توسط آرامبور، فون ماهي سازند پابده در شمال ايلام مطالعه شد. وي 32 گونه از 24 خانواده را توصيف نموده و سن لايه هاي ماهي دار ايلام را اليگوسن مياني (روپلين) مي داند.
در اين نوشتار 25، گونه از 21 خانوتاده از ماهي هاي تله اوستئن معرفي مي شود كه 12
گونه آن قبلا توسط آرامبور توصيف شده است. به خاطر كمبود اطلاعات، مراجع و منابع خارجي و فارسي امكان شناسايي بسياري ازماهي ها فراهم نشد.
عليرغم كامل نبودن اجباري گزارش ديرينه شناسي، اين محل درجه اطميناني از تركيب واقعي فون ماهي هاي دريائي را (حداقل افراد پلاژيك) منعكس مي نمايد.
علاوه بر فون ماهي مجموعه ارزنده اي از ساير مهره داران ، قاب بالا، حشرات و گياهان در اين منطقه نمود دارند.