ماگماتيسم نئوژن درمنطقه سرولايت، جنوب قوچان  Fulltext 

[ حبيب الله قاسمي ] - دانشگاه علوم زمين شنايس دانشگاه صنعتي شاهرود
[ اميرعباس فتاحي ] - كارشناسي ارشد پترولوژي دانشكده علوم زمين دانشگاه صنعتي شاهرود

خلاصه مقاله:

منطقه سرولايت در 60 كيلومتري جنوب قوچان، بخش مركزي – شمالي نوار آتشفشاني زون بينالود در شمال افيوليتهاي سبزوار را تشكيل مي دهد. اين نوار آتشفشاني با روند تقريبا شرقي – غربي ، درشمال و به موازات نوار افيوليتي و دگرگوني سبزوار قرار دارد. سن سنگهاي آتشفشاني اين نوار از ائوسن (حدود 40 ميليون سال قبل) در مجاورت نوار افيوليتي و دگرگوني تا پليوپلئيستوسن (حدود 2 ميليون سال قبل) در جنوب قوچان متغير است. آتشفشانهاي منطقه سرولايت به ماگماتيسم جوان نئوژن اين نوار تعلق دارند.
اين آتشفشان ها، اساس از واحدهاي آذر آواري ، تراكي آندزيت، تراكيت، داسيت و ريوداسيت به سن پليوپلئيستوسن تشكيل شده اند و غالبا بر روي يك پي اليوين بازالتي به سن 19 تا 20 ميليون سال (ميوسن زيرين) قرار دارند. اولين فاز فعاليت آنها انفجاري متوسط بوده، سبب تشكيل نهشته هاي پيروكلاستيك جرياني شده است. فازهاي بعدي شامل دوره هاي متناوب خرج گدازه هاي تراكي و آندزيتي و تراكيتي بوده، در نهايت نيز گنبدهاي داسيتي – ريوداسيتي از بخش مركزي مجراي آنها بيرونزدگي يافته اند. مطالعات ژئوشيميايي نشان ميدهد كه اين آتشفشانها داراي طبيعت كالكوآلكالن و ويژگي هاي ژئوشيميايي قوسهاي آتشفشاني حاشيه قاره هستند.
مطالعات صحرايي و آزمايشگاهي حاكي ازآلايش ماگماي سازنده اين مجموعه ها با سنگهاي در بر گيرنده و سنگهاي مسير صعود است. وجود آنكلاوهاي گنيسي، مارني، سيلتستوني و پليتي دگرگون شده ، ظهور و حذف برحي از فازهاي كانيها، خوردگي و عدم تعامل شيميايي فنوكريستها و ايجاد بافت غربالي از نشانه هاي اين آلايش است. نسبتهاي ايزوتوپي Sr87/Sr86 نيز از 0/7041 تا 0/7057 متغير بوده، مويد آلايش است.