معيارهاي امكان پذيري احداث مزارع پرورش ميگو از ديدگاه زمين شناسي مهندسي و ارزيابي آنها در نواحي جنوب دشت خوزستان  Fulltext 

[ كاظم مرادي هرسيني ] - دانشجوي دكتري زمين شناسي مهندسي دانشگاه تربيت مدرس
[ ماشاءاله خامه چيان ] - بخش زمين شناسي دانشگاه تربيت مدرس
[ ناصر حافظي مقدس ] - دانشكده علوم زمين دانشگاه صنعتي شاهرود

خلاصه مقاله:

بخش وسيعي از مناطق ساحلي جنوب كشور شامل زمينهاي هستند كه بدليل ويژگي هاي زمين شناسي مهندسي خاص خود از جمله دانه بندي نامناسب خاك، واگرايي، تراكم پذيري و غيره و نيز بعلت متاثر بودن از جزر و مد و عمق كم آب زير زميني فاقد كاربري عمراني بوده وبدليل كيفيت نامطلوب خاك شناسي غير قابل استفاده جهت كشاورزي هستند. يكي از راههاي بهره بردار از اين منطاق كه بهره هاي اقتصادي – اجتماعي فراواني در پي دارد، احداث مزارع پرورش ميگو در اين مناطق است.
در اين تحقيق ابتدا معيارهاي مختلف تعيين كنند، در جانمايي اين مزارع مورد بررسي قرار گرفته است و سپس بر اساس اطلاعات گردآوري شده از پروژه هاي مختلف عمراني از جمله نتايج حاصل از حفر گانه ها و آزمونهاي مختلف صحرايي و آزماشگاهي ، بررسي تصاوير ماهواره اي ، حفر چاهك هاي دستي و نمونه گيري از خاك و … اين معيارها در نواحي جنوبي دشت خوزستان ارزيابي گرديده و مناطق مناسب اولويت بندي و معرفي شده اند.