كاربرد آناليز عنصري و ايزوتوپي در تعيين كاني شناسي اوليه سازند سروك (كرتاسه مياني) و تفكيك سازند هاي سروك و ايلام در برش جيران بولاغ، ناحيه كرمانشاه  Fulltext 

[ ثمينه افشين ] - دانشگاه شهيد بهشتي، دانشكده علوم زمين
[ محمدحسين آدابي ] - دانشگاه شهيد بهشتي، دانشكده علوم زمين

خلاصه مقاله:

برش مورد مطالعه در َ61 °47 طول شرقي و َ11 °34 عرض شمالي در مجاورت روستاي جيران بولاغ، واقع در جنوب شرقي كرمانشاه قرار گرفته است. سازند سروك در اين برش با ضخامت ٣١٢ متر و در يال شمال شرقي تاقديس سفيد كوه رخنمون دارد. مرز پاييني آن با سازند پابده بوده كه به همراه بخشهاي پاييني سازند سروك پوشيده شدهاست. مرز بالايي آن با سازند ايلام در برخي قسمتها پوشيده و بصورت يك ناپيوستگي هم شيب است. مطالعات پتروگرافي حاكي از آن است كه رخسارههاي سازند سروك در كمربندهاي رخسارهاي لاگون _ حاشيه لاگون _ ريف / جلوي ريف ودرياي باز قرار گرفتهاند. هفده ميكروفاسيس در سازند سروك شناسايي گرديده است. محيط رسوبي نهشته هاي اين سازند يك شلف حاشيه دار(rimmed shelf) بوده است.
توزيع عناصر اصلي و فرعي در رسوبات كربناته اين سازند نشان دهنده تاثير فرايند دياژنز متائوريكي در يك سيستم دياژنز بسته(closed ) ميباشد. بر مبناي مطالعات ژئوشيميايي عنصري و ايزوتوپي، سازند مورد نظر با مينرالوژي اوليه مخلوط آراگونيت و كلسيت را ميتوان با آهكهاي آراگونيتي و كلسيتي سازند مزدوران و كربناتهاي آبهاي سرد پرمين تاسمانيا مقايسه نمود. در كنار مطالعات عنصري، مطالعه ايزوتوپهاي پايدار اكسيژن و كربن نيز نتايج خوبي را در تشخيص دقيق مرز رسوبات كربناته سازندهاي سروك و ايلام ارائه كرده است. دماي محيط رسوبي در منطقه مورد مطالعه بر اساس سنگين ترين ايزوتوپ اكسيژن ١٨ و بر اساس معادله وفر و برگر ( ١٩٩١ ) در حدود ٢٢ درجه سانتي گراد اندازه گيري گرديد.