ريزش صخره هاي ساحلي در منطقه چابهار  Fulltext 

[ محمدسعيد سجادپور ] - هيئت سه نفري محوري بنادر منطقه چابهار
[ كامبيز احمدي ] - هيئت سه نفري محوري بنادر منطقه چابهار

خلاصه مقاله:

ريزش يا Falls معمولا در سطوح با شيب زياد خاك يا سنگ اتفاق افتاده و شامل جداشدن لحظه اي مصالح ريزشي از بدنه اصلي مي باشد. عامل اين لغزش نيروي ثقل است كه در سنگهاي ضعيف باعث ايجاد برش در درزها وسطوح غير پيوسته شده و در سنگهاي مستحكمتر سطوح برشي جديدي را توليد خواهد كرد. بديهي است در هر د مورد عوامل ديگري چون سست بودن مصالح زيرين و يا اثرات فرسايشي آب و هوا (و امواج در كنار دريا) نيز حاكم مي باشد كه در برخي مكانها همگي آنها وارد عمل شده و باعث تشديد تخريب مي گردند. (پيوستهاي 2و3)
در سواحل چابهار معمولا پس از حدوث ريزشهاي سنگي تخريب براي مدتي متوقف مي ماند زيرا سنگهاي ريخته شده خودد به عنوان حفاظي طبيعي در قبال اثرات فرسايشي امواج اثر كرده مانع از تخريب بيشتر مي گردند (پيوست 4) لكن در طول زمان و به خاطر عواملي چون شكسته شدن سنگهاي مزبور يا دفن شد تدريجي آنها در بستر دريا مجددا شرايط براي تخريبهاي آتي فراهم مي گردد. لذا سرعت و تداوم اين فرسايش بستگي به كليه عوامل فوق داشته و براي آگاهي از ميزان عقب نشيني سواحل مي توان عكسهاي هوايي گرفته شده در سالهاي متفاوت را مقايسه كرده و يا آنكه با علامت گذاري چند مرحله اي از لبه صخره هاي ساحلي وكنترل آن در طول زمان تغييرات را دنبال نمود.