ارتباط بين شدت زمين لرزه و زمين لغزه ها، با نگرشي بر منشاء لرزه زمين ساختي زمين لغزه هاي بزرگ ايران  Fulltext 

[ مهدي زارع ] - كارشناس زمين شناسي مهندسي، بخش شناسايي مناطق زلزله زده
[ ساسان عشقي ] - كارشناس ارشد مهندسي سازه و مشاور فني موسسه

خلاصه مقاله:

امكان انطباق نمودن محدوده اصلي وقوع زمين لغزه هاي بزرگ سرچشمه هاي خطي لرزه زا، منطقه منشا زلزله ها (Earthquake Origin Zone) ومنطقه بندي شدت زمين لرزه (Earthquake Intensity) بر اساس شواهد به دست امده در زمين لرزه هاي ويرانگر ديرينه و امروزي ايران و همچنين راستاي گسلهاي كواترنر و فعال ايران، در اين مقاله بررسي شده است.
رويداد زمين لرزه هاي بزرگ ايران، به دليل وجود رشته كوههاي وسيع و گسترده دركشور، همواره با وقوع زمين لغزشها بزرگ همراه بوده است.در اين مقاله سعي شده است بر اساس مطالعه گسلهاي كواترنر ايران، بررسي زمين لغزه هاي امروزين (زمين لرزه 30 خرداد ماه 1369 منجيل) و همچنين وجود زمين لغزشهاي بزرگ در استان لرزه زمين ساختي زاگرس (كه در آن امكان يافتن گسلهاي زمين لرزه اي بسيار كم است)، در ابتدا رابطه بين شدت زمين لرزه ها و زمين لغزشها در يك زمين لرزه واقعي (منجيل) بررسي شده است. سپس ضرورت توجه زمين لغزه هاي بزرگ در زاگرس و يافتن رابطه آنها با رويدادهاي زمين لرزه اي مهم يادآوري گرديده و اين بررسي، با ذكر مثالهايي از زمين لغزه هاي بزرگ، در زاگرس كه در پهنه هاي با خطر بالاي زمين لرزه واقع شده اند توام شده است. در نهايت اهميت رابطه بين روندهاي گسلهاي فعال وكواترنر وزمين لغزشهاي بزرگ، بر اساس مثالي ر شمال تهران (محله باغ شاطر در بند تهران) با بررسي اين زمين لغزه مورد توجه قرار مي گيرد.